| Obszar | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
ok. 24 mln | ||||
| Pismo/alfabet | |||||
| Klasyfikacja genetyczna | |||||
| Kody języka | |||||
| ISO 639-1 | tl | ||||
| ISO 639-2 | bik | ||||
| ISO 639-3 | bik | ||||
| IETF | bik | ||||
| Glottolog | biko1240 | ||||
| Ethnologue | bik | ||||
| GOST 7.75–97 | бик 103 | ||||
| Linguist List | biko | ||||
| Występowanie | |||||
Zasięg języków bikolskich | |||||
| W Wikipedii | |||||
| |||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||||
Język bikolski, bikol – język austronezyjski – bądź grupa spokrewnionych języków – z półwyspu Bikol na filipińskiej wyspie Luzon. Ma kilka mocno zróżnicowanych odmian regionalnych, traktowanych czasami jako odrębne języki, przy czym sami użytkownicy określają je po prostu jako „bikol”. Serwis Ethnologue traktuje bikolski jako tzw. makrojęzyk.
Przypisy
Bibliografia
- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.