Język usku, także: afra, aframa – język papuaski używany w prowincji Papua w Indonezji, przez grupę ludności blisko granicy z Papuą-Nową Gwineą. Według danych z 2004 roku posługuje się nim 110 osób.

Publikacja Peta Bahasa podaje, że jego użytkownicy zamieszkują wieś Usku w dystrykcie Senggi (kabupaten Keerom). Z danych Ethnologue wynika, że jest używany w środowisku domowym i wśród znajomych, ale tylko przez osoby w podeszłym wieku. W 2006 r. odnotowano jednak, że pozostaje w powszechnym użyciu. Społeczność posługuje się także indonezyjskim i malajskim papuaskim.

Bardzo słabo opisany, dostępne dane ograniczają się do list słownictwa. Jego przynależność lingwistyczna jest słabo ustalona. Ethnologue podaje, że nie jest blisko spokrewniony z żadnym innym językiem. William A. Foley opisuje go jako język izolowany, podobnie czynią autorzy publikacji Glottolog (4.6), nie klasyfikując go w żadnej rodzinie językowej. Timothy Usher umieszcza go w ramach grupy zachodniej rodziny języków pauwasi, wraz z namla-tofanma i tebi-towe. Autorzy katalogu Ethnologue (wyd. 22) powstrzymują się od prób klasyfikacji.

Przypisy

Bibliografia

• William A. Foley: The languages of Northwest New Guinea. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 433–568, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-004. ISBN 978-3-11-028642-7. OCLC 1041880153. (ang.).