| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku |
cmentarz parafialny |
| Zawód, zajęcie |
architekt |
| Narodowość | |
| Alma Mater |
Instytut Inżynierów Cywilnych |
| Rodzice |
Julian Moszyński |
| Odznaczenia | |
Józef Moszyński herbu Łodzia (ur. w 1860, zm. w 1914 w Grodzisku Mazowieckim) – polski architekt.
Zarys biografii
Był synem Juliana Moszyńskiego i Eweliny z Kraskowskich. Po ukończeniu warszawskiego liceum realnego wstąpił do założonego w 1832 Instytutu Inżynierów Cywilnych (ros. Санкт-Петербургский государственный архитектурно-строительный университет) w St. Petersburgu. Po ukończeniu studiów w 1887 był szefem technicznym w departamencie spraw religijnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 1890 został kierownikiem budowy gmachu departamentu policji w St. Petersburgu. Mianowany tajnym radcą dworu. Działał w środowisku Polonii w St. Petersburgu, wspierając materialnie studiujących tam polskich studentów.
Jest autorem projektu zespołu budynków szpitala psychiatrycznego Kaszczenko w Nikolskim k. St. Petersburga. Jednocześnie był wykładowcą w Instytucie Inżynierów Cywilnych.
Po przyjeździe do Polski wybudował w 1903 w Grodzisku Mazowieckim przy ul. Kościuszki 12 (dawnej Ogrodowej) charakterystyczną willę z wieżą. Utrzymany w stylu secesyjnym budynek nosi nazwę „Niespodzianka”. Moszyński prawdopodobnie jest także autorem grodziskiego „domu rejenta” przy ul. Bałtyckiej oraz budynku przy ul. Kilińskiego 16.
Zmarł w Grodzisku Mazowieckim i został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
Odznaczenia
- Order Świętego Włodzimierza IV klasy (1892)
- Order Świętego Stanisława II klasy (1901)
Bibliografia
- Marek Cabanowski, Grodziszczanie, cz. 2, wyd. Ośrodek Kultury w Grodzisku Mazowieckim 1999