Ibal-pi-El I (połowa XIX w. p.n.e.) – król Esznunny, założyciel (ok. 1860 r. p.n.e.) nowej amoryckiej dynastii, któremu przejściowo, dzięki pomocy ludów Turukku, udało się stworzyć rozległe państwo, obejmujące dużą część północnej i środkowej Mezopotamii. Granice tego państwa sięgały na zachodzie Eufratu (na wysokości Rapiqum), a na północy rejonu rzeki Chabur oraz miasta Aszur nad Tygrysem.

Bibliografia

• Marek Stępień, Kodeks Hammurabiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 2000, s. 16 i 152, ISBN 83-7179-192-5.
• hasło Ibal-pi-El I, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 74.

Linki zewnętrzne

• Lista nazw rocznych Ibal-pi-Ela I (ang.)