Hydrox to mieszanina gazów używana do oddychania w czasie nurkowania, stanowiąca alternatywę dla powietrza.

Hydrox składa się z dwóch gazów, wodoru oraz tlenu w różnych proporcjach, które dobierane są do konkretnego nurkowania. Mieszaninę tą, podobnie jak heliox, trimix i neox, stosuje się w nurkowaniach głębokich. Dzięki wyeliminowaniu azotu nie występuje narkoza azotowa.

Ze względu na wybuchowość mieszanin wodoru i tlenu, stężenie tlenu w hydroksie nie może przekraczać 4%. Oznacza to, że ciśnienie parcjalne tlenu w hydroksie na powierzchni wody wynosi najwyżej 0,04 atmosfery. Przyjmuje się, że bezpieczne dla człowieka ciśnienie parcjalne tlenu zawiera się w przedziale od 0,16 do 1,4 atmosfery. Wynika z tego, że hydrox można stosować dopiero na większej głębokości, gdzie zostanie on sprężony do ciśnienia otaczającej wody. Dla hydroksu zawierającego 4% tlenu głębokością minimalną jest 30 metrów, a więc zanurzając się z powierzchni do tej głębokości jak również podczas wynurzania z 30 metrów do powierzchni nurek musi oddychać inną mieszaniną, np. powietrzem lub nitroxem.

Butle zawierające hydrox (a także jakikolwiek gaz inny niż powietrze) muszą być wyraźnie oznaczone, gdyż omyłkowe nurkowanie z wykorzystaniem gazu innego niż uwzględniony w planie nurkowania lub zaprogramowany w komputerze nurkowym stanowi poważne zagrożenie dla życia nurka.

Stosowanie do oddychania gazów innych niż powietrze wymaga wiedzy, którą nabyć można na specjalistycznych kursach.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.