Koszary Racławickie
nr rej. 361 (gminna ewidencja zabytków)

Koszary widziane z mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miejscowość

Toruń

Adres

ul. Flisacza 9

Typ budynku

koszary

Styl architektoniczny

klasycyzm

Kondygnacje

5 (pierwotnie 4)

Rozpoczęcie budowy

1819

Ukończenie budowy

1822

Położenie na mapie Torunia
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
53°00′28,4″N 18°36′09,5″E/53,007889 18,602639

Koszary Racławickie (Defensionskaserne) – element umocnień Twierdzy Toruń, obecnie mieści się w nich hotel Bulwar. Znajduje się przy ul. Flisaczej 9.

Historia

Koszary powstały w latach 1820–1822, na miejscu wyburzonego w 1656 klasztoru benedyktynek. Jest to masywny budynek w stylu klasycystycznym, założony na planie wydłużonego prostokąta, trójpiętrowy z czterospadowym dachem. Między drugim a trzecim piętrem znajdował się strop przeciwbombowy w postaci poduszki piaskowej. W elewacjach wschodniej i południowej umieszczono otwory strzelnicze umożliwiające obronę wybrzeża wiślanego - pod tym względem koszary pełniły rolę kaponiery. Elewacja zachodnia zyskała skromną artykulację architektoniczną w postaci boniowania na pierwszym piętrze i lizen przechodzących przez dwa pozostałe piętra. Pierwsze i drugie piętro zostały ponadto oddzielone prostym gzymsem.

W okresie międzywojennym koszary służyły instytucjom związanym z marynarką wojenną. Od 18 stycznia 1920 do końca miesiąca tutaj stacjonował I Batalion Morski, którego podziały zajmowały kolejne miasta i porty Pomorza przydzielone Polsce na mocy Traktatu Wersalskiego. Od lutego do czerwca 1920 skoszarowana była tu Kadra Marynarki Wojennej, składająca się z 3 kompanii, która następnie sformowała II Morski Batalion i wyruszyła na front wojny polsko-bolszewickiej. Od września 1920 w koszarach mieściły się koszary i dowództwo Flotylli Wiślanej, aż do jej likwidacji w 1925. W latach 1925-1938 mieściły Oficerską Szkołę Marynarki Wojennej (od 1928 r. pod nazwą Szkoła Podchorążych Marynarki Wojennej). W budynku mieścił się internat szkoły (drugie i trzecie piętro), czytelnia z biblioteką, kuchnia, jadalnia, areszt, warsztaty szewski i krawiecki, świetlica, gabinet komendanta oraz mieszkania obsługi szkoły. Sale wykładowe, gabinety naukowe, sala gimnastyczna i gabinet dyrektora nauk znalazły się w byłej Wozowni Artyleryjskiej, dziś nieistniejącej (w jej miejscu jest zjazd z mostu, tzw. Ślimak Getyński).

Po II wojnie światowej, do 1993 r. był tu internat Zespołu Szkół Budowlanych (ob. Zespół Szkół Technicznych).

Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków (nr 361).

Przypisy

  1. Giętkowski, Karpus i Rezmer 2004 ↓, s. 142.
  2. Maciej Neumann: Flota II Rzeczypospolitej i jej okręty. Łomianki: Wydawnictwo LTW, 2013, s. 18-24. ISBN 978-83-7565-309-0.
  3. Gmina Miasta Toruń: Gminny Program Opieki nad Zabytkami Miasta Torunia na lata 2022–2025. 2021, s. 94.

Bibliografia

  • Mirosław Giętkowski, Zbigniew Karpus, Waldemar Rezmer: Twierdza Toruń. Toruń: Dom Wydawniczy Duet, 2004. ISBN 83-89706-12-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.