Hipoteza dochodu permanentnego – teoria konsumpcji zaproponowana w 1957 roku przez amerykańskiego noblistę w dziedzinie ekonomii Miltona Friedmana. Zgodnie z nią wydatki konsumpcyjne nie zależą od dochodu bieżącego, a raczej od dochodu permanentnego rozumianego jako przeciętny dochód, który spodziewa się osiągać osoba w trakcie całego życia.
Z hipotezy dochodu permanentnego wynika, że tymczasowe zmiany dochodu nie wpływają znacząco na zachowanie konsumpcyjne jednostek. Można zaobserwować efekt rygla (zapadki).
Zobacz też
Literatura
- Milton Friedman A Theory of the Consumption Function, National Bureau of Economic Research, 1957.
Linki zewnętrzne
- Permanent Income Hypothesis. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.