Twardziaczek cuchnący
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieczarkowce

Rodzina

podziemniczkowate

Rodzaj

łysostopek

Gatunek

twardziaczek cuchnący

Nazwa systematyczna
Gymnopus foetidus (Sowerby) P.M. Kirk
Index Fungorum 120: 1 (2014)

Twardziaczek cuchnący (Gymnopus foetidus (Sowerby) P.M. Kirk) – gatunek grzybów należący do rodziny podziemniczkowatych (Hymenogastraceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gymnopilus, Hymenogastraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w 1796 r. James Sowerby, nadając mu nazwę Merulius foetidus. Obecną nazwę nadał mu Paul Michael Kirk w 2014 r. Ma 14 synonimów. Niektóre z nich:

  • Marasmiellus foetidus (Sowerby) Antonín, Halling & Noordel. 1997
  • Micromphale foetidum (Sowerby) Singer 1945
  • Micromphale rufocarneum (Velen.) Knudsen 1991.

Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. nadali mu polską nazwę pępownik niemiły, a W. Wojewoda w 2003 r. zarekomendował nazwę twardziaczek cuchnący. Obydwie nazwy są niespójne z aktualną nazwą naukową.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 1–3 cm, początkowo wypukły, potem spłaszczony, często z falistym i rowkowanym brzegiem. Powierzchnia żłobkowana aż do środka, żółtobrązowa do czerwonawobrązowej, na środku ciemniejsza.

Blaszki

Przyrośnięte, dość szerokie, z międzyblaszkami, różowawe do czerwonobrązowych.

Trzon

Wysokość 15–30 mm, grubość 1–4 mm, sztywny, cylindryczny, zwężający się ku podstawie. Powierzchnia aksamitnie owłosiona, czerwonobrązowa do czarnobrązowej.

Miąższ

Cienki, brązowawy, o zapachu zgniłej kapusty lub czosnku.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki eliptyczne, 7–10 × 3,5–5 µm.

Gatunki podobne

Wśród występujących w Polsce najbardziej podobny jest twardziaczek bezwonny (Gymnopus inodorus), ale odróżnia się brakiem zapachu. Łysostopek cuchnący (Gymnopus impudicus) ma zapach, ale inny, ponadto ma dłuższy trzon i kapelusz nieprążkowany. Łysostopek kapuściany (Gymnopus brassicolens) również rośnie na drewnie, ale ma gęstsze i węższe blaszki.

Występowanie i siedlisko

Twardziaczek cuchnący występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył liczne stanowiska. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek rzadki.

Grzyb nadrzewny, saprotrof. Występuje na próchniejących gałęziach i gałązkach buka i dębu, zwłaszcza w starych lasach na wapiennym podłożu.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Index Fungorum [online] [dostęp 2023-02-24] (ang.).
  2. Species Fungorum [online] [dostęp 2023-02-24] (ang.).
  3. 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1.
  4. Gymnopilus hybridus [online], Fichas mycologicas [dostęp 2023-02-24] (hiszp.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Gymnopus foetidus (Sowerby) J.L. Mata & R.H. Petersen 2004. Penízovka odporná [online], Česká mykologická společnost [dostęp 2023-02-24] (cz.).
  6. 1 2 Stinkende fladhat [online] [dostęp 2023-02-24] (duń.).
  7. Występowanie Gymnopus foetidus na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2023-02-24].
  8. Aktualne stanowiska twardziaczka cuchnącego w Polsce [online], grzyby.pl [dostęp 2023-02-24].
  9. Zbigniew Mirek i inni, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, ISBN 83-89648-38-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.