Gmina ewangelicko reformowana – podstawowa jednostka organizacyjna Kościoła Ewangelicko-Reformowanego. Gmina jest oparta na demokracji. Wierni decydują o wszystkich działaniach gminy i podejmują decyzje w najważniejszych dla niej sprawach na walnych zgromadzeniach. Między innymi powołują pastorów i świeckich seniorów, którzy tworzą zarząd.

Wzorcowa gmina znajdowała się w Genewie.

Jako że kalwinizm stał się ideologią burżuazji oraz części szlachty i mieszczaństwa aktywnego ekonomicznie – gminy były nastawione na handel oraz bogacenie się. Jako że kalwinizm dopuszczał lichwę rozwijały się tam na szeroką skalę banki oraz wszelkiego rodzaju instytucje zajmujące się udzielaniem pożyczek na procent – co nie było dopuszczone w katolicyzmie.

Gmina tworzyła miniaturowe państwo w tym kraju gdzie się znajdowała. Posiadała swoje szpitale i system szkolnictwa. We Francji ta sytuacja Trwała do 1598 roku – edykt nantejski w którym Hugenoci uzyskali wolność wyznania, dostęp do urzędów, szpitali, państwowego systemu nauczania oraz do prawa wyznawania kultu poza Paryżem.