Medal Garvana-Olina (pełna nazwa: Francis P. Garvan–John M. Olin Medal) – nagroda przyznawana corocznie przez American Chemical Society dla kobiety, która wniosła wyróżniający wkład w rozwój chemii.

Historia

Nagrodę dla wyróżniających się w chemii kobiet ufundował w 1936 r. Francis Garvan. Funduszami nagrody zarządzała Chemical Foundation, której Garvan był prezesem. Inicjatywę tę wsparła jego żona Mabel, która stała się następnie aktywną promotorką nagrody i żywo interesowała się jej laureatkami.

Nagrodę przyznano po raz pierwszy w 1937, a otrzymała ją Emma Carr. Następne wyróżnienia przyznano w 1940 (Mary Engle Pennington) i w 1942 (Florence Seibert). Od 1946 medal przyznawany jest corocznie.

W latach 1979–1983 sponsorem medalu było przedsiębiorstwo W. R. Grace and Company, a od 1984 Olin Corporation (dlatego od 1993 nazwa nagrody honoruje również Johna M. Olina).

Medal

Medal zaprojektowała Margaret Christian Grigor, wówczas studentka Pennsylvania Academy of the Fine Arts. Sześciokątny kształt medalu nawiązuje do pierścienia benzenu. Na rewersie widoczna jest pochodnia wiedzy i piorun oraz imię i nazwisko laureatki wraz z rokiem przyznania. Na awersie znajduje się kociołek z oznaczeniami żywiołów (ogień, woda, ziemia i powietrze), z którego wśród dymu wynurzają się kominy fabryczne, reprezentujące przemysł, wieżowce, symbolizujące kulturę i postęp oraz kaduceusz, mający oznaczać transport, medycynę i pokój.

Oprócz medalu nagrodzona otrzymuje 5000 dolarów.

Procedura przyznawania

Medal przyznawany jest obywatelkom Stanów Zjednoczonych. Zgłosić kandydatkę może dowolna osoba (z wyjątkiem członków komisji przyznającej nagrodę). Kandydaturę można zgłaszać w kolejnych latach. Zgłoszenie musi mieć dołączony życiorys kandydatki, listę jej publikacji oraz ocenę jej wkładu naukowego i wykazanie jego ważności. Nagroda jest wręczana w czasie uroczystego obiadu podczas wiosennego zjazdu ACS.

Lista laureatek

Do 2018 roku medal przyznano 76 laureatkom:

Zobacz też

• Medal Priestleya

Przypisy