Fotografia kryminalistyczna – wspiera techniki śledcze policji rejestrując: miejsce zdarzenia i ślady odkryte w tym miejscu lub poza nim, ale mogące mieć związek ze zdarzeniem.

Na potrzeby ekspertyz i badań nad zabezpieczonymi śladami oraz ich dokumentacji i wizualizacji fotografia kryminalistyczna wykorzystuje cały dostępny zasób metod fotograficznych, m.in.: fotografię mikroskopową (mikroślady, grafologia), fotografię hiperspektralną w zakresie widzialnym, w podczerwieni (np. ujawnia niewidoczny gołym okiem usunięty chemicznie tekst pisany), i ultrafiolecie (np. celem dokumentacji niewidocznych umiejscowionych pod skórą zasinień, podbiegnięć krwawych). Rozwój innych technik śledczych stale stawiał wyzwania fotografii kryminalistycznej, która korzystała ze wszelkich technik i nauki oraz eksperymentów (daktyloskopia) by dokonać rejestracji śladów, a także tego co niewidzialne gołym okiem (np. tekst na spopielonym dokumencie) w imię ujawnienia prawdy i sprawcy. Najwięcej dokonań w zastosowaniu nowości i prowadzeniu eksperymentów ma KGMO, obecnie Komenda Główna Policji.

Fotografia kryminalistyczna wykorzystuje obecnie także techniki analogowe i cyfrowe rejestracji obrazu, jednak ze względu na możliwość komputerowej manipulacji przy zdjęciach cyfrowych (ekspertyzy, analizy, makro- i mikrofotografia), techniki tradycyjne fotochemiczne są nadal niezastąpione i nie rodzą takich niebezpieczeństw (obrona przestępcy zawsze może próbować skutecznie obalić wyniki ekspertyzy udokumentowanej metodą cyfrowej fotografii).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.