Nibynóżki, pseudopodia (pseudo- + gr. podós ‘noga’) – ruchliwe wypustki cytoplazmatyczne o zmiennym kształcie, powstające wskutek nacisku cytoplazmy na otaczającą ją błonę komórkową. Występują u niektórych pierwotniaków, np.: korzenionóżek (ameb), otwornic, promienic, a także w niektórych komórkach eukariotycznych, np. leukocytach, monocytach i archeocytach. Spełniają zasadniczo trzy funkcje:
- lokomocyjną – umożliwiają poruszanie się ruchem pełzakowatym;
- pokarmową – umożliwiają pobieranie pokarmu na drodze fagocytozy;
- czuciową – biorą udział w odbieraniu bodźców.
Podział
Ze względu na kształt, wyróżnia się cztery typy pseudopodiów:
- lobopodia – płatowate i ruchliwe, występują np. u Amoebozoa;
- filopodia – cienkie z zaostrzonymi końcami, występują np. u promienic;
- retikulopodia – silnie rozgałęzione, mogą tworzyć między sobą poprzeczne połączenia tworząc rodzaj siateczki, występują np. u otwornic;
- aksopodia – prawie nieruchliwe, podobne do filopodiów, ale dodatkowo wzmocnione kompleksem mikrotubuli, występują u słonecznic.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 pseudopodia. Encyklopedia WIEM. [dostęp 2017-09-04].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Nibynóżki. Encyklopedia WIEM. [dostęp 2017-09-04].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Marzena Popielarska, Robert Konieczny, Grzegorz Góralski, Słownik szkolny. Biologia, Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2008, s. 227, ISBN 978-83-7435-692-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 nibynóżki, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2017-09-04].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 359. ISBN 978-83-7327-756-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.