Sezon 2015

W lutym Auger-Aliassime zdobył swój pierwszy tytuł w turnieju juniorskim rangi ITF w Querétaro. Tydzień później w Zapopan zwyciężył w kolejnym turnieju tej samej rangi, lecz oprócz tytułu w grze singlowej, odniósł zwycięstwo także w deblu. W marcu, podczas turnieju challengerowego w Drummondville, przeszedł do historii jako najmłodszy tenisista (14 lat i 6 miesięcy), któremu udało się przebrnąć przez kwalifikacje i awansować do turnieju głównego rangi ATP Challenger Tour. Z przyczyn zdrowotnych musiał wycofać się z tego turnieju, ale zdobyte punkty uczyniły go tym samym pierwszym zawodnikiem urodzonym po 1999 roku, któremu udało się znaleźć w rankingu ATP.

W lipcu wziął udział w challengerze w Granby, po raz kolejny przeszedł przez kwalifikacje i znalazł się w turnieju głównym. W swoim pierwszym meczu pokonał Andrew Whittingtona (wówczas 493. miejsce w rankingu), bijąc kolejny rekord i stając się najmłodszym tenisistą, który wygrał mecz w turnieju rangi ATP Challenger Tour. W drugiej rundzie odniósł jeszcze większy sukces, triumfując nad Darianem Kingiem (205. miejsce). Swojego pogromcę znalazł dopiero w ćwierćfinale, a był nim Yoshihito Nishioka, klasyfikowany na 145. miejscu.

We wrześniu, podczas US Open, jego pierwszego juniorskiego turnieju wielkoszlemowego, doszedł do 2. rundy w grze pojedynczej chłopców oraz zwyciężył w turnieju deblowym w parze z Denisem Shapovalovem. W październiku, wraz z Shapovalovem i Benjaminem Sigouin, wygrał juniorskie rozgrywki Pucharu Davisa, po raz pierwszy w historii dla Kanady.

Sezon 2016

Auger-Aliassime na kortach French Open osiągnął finał rozgrywek gry pojedynczej, w którym lepszy okazał się Geoffrey Blancaneaux. Kanadyjczyk uległ przeciwnikowi 6:1, 3:6, 6:8.

W lipcu razem z Denisem Shapovalovem osiągnął finał rozgrywek gry podwójnej chłopców podczas wielkoszlemowego Wimbledonu. W meczu mistrzowskim przegrali z Kennethem Raismą i Stefanosem Tsitsipasem wynikiem 6:4, 4:6, 2:6.

Podczas US Open triumfował w zawodach gry pojedynczej, pokonując w meczu mistrzowskim Miomira Kecmanovicia 6:3, 6:0. W rozgrywkach gry podwójnej wspólnie z Benjaminem Sigouinem zostali pokonani przez parę Juan Carlos Aguilar–Felipe Meligeni Alves wynikiem 3:6, 6:7(4).

Sezony 2017 i 2018

Od marca 2017 regularnie startował w turniejach ATP Challenger Tour, zdobywając tytuły w Lyonie i Sewilli na kortach ziemnych. Pod koniec sierpnia odpadł w drugiej rundzie kwalifikacji do US Open.

Rok 2017 zakończył na 162. miejscu w rankingu ATP.

W marcu 2018 zakwalifikował się do turnieju ATP World Tour Masters 1000 w Indian Wells i wygrał mecz pierwszej rundy z Vaskiem Pospisilem, a w kolejnym poniósł porażkę z Milosem Raoniciem. Pod koniec maja przegrał w drugiej rundzie eliminacji do French Open. Po raz pierwszy w zawodach głównych Wielkiego Szlema wziął udział podczas US Open, pomyślnie przechodząc najpierw kwalifikacje. Mecz pierwszej rundy z Denisem Shapovalovem poddał przy stanie 5:7, 7:5, 1:4 przez zawroty głowy.

Pod koniec września osiągnął pierwszy w karierze ćwierćfinał w cyklu ATP World Tour, w Chengdu. Do turnieju dostał się jako szczęśliwy przegrany, a w drabince głównej wyeliminował Wu Yibinga i Chunga Hyeona.

W sezonie 2018 został zwycięzcą imprez ATP Challenger Tour w Lyonie i Taszkencie. Na koniec roku Kanadyjczyk zajmował 108. miejsce w klasyfikacji ATP.

Sezon 2019 – finał Pucharu Davisa

W sezonie 2019 systematycznie rywalizował w cyklu ATP Tour. W lutym awansował do pierwszego w karierze finału, w Rio de Janeiro. Wyeliminował m.in. w pierwszym meczu Fabia Fogniniego, a mecz o tytuł przegrał 3:6, 5:7 z Laslem Đere. W następnym miesiącu Auger-Aliassime dotarł do półfinału ATP Tour Masters 1000 w Miami, najpierw wygrywając w kwalifikacjach. W Indian Wells odniósł pierwsze zwycięstwo nad tenisistą z czołowej dziesiątki rankingu, w drugiej rundzie ze Stefanosem Tsitsipasem (nr 10. ATP).

Drugi finał w sezonie Kanadyjczyk zagrał w maju na kortach ziemnych w Lyonie, pokonany w ostatnim pojedynku przez Benoît Paire.

Podczas turniejów rozgrywanych na nawierzchni trawiastej osiągnął najpierw finał w Stuttgarcie, potem półfinał w Londynie (Queen’s) i trzecią rundę Wimbledonu. W ćwierćfinałowym meczu z Dustinem Brownem w Stuttgarcie obronił jedną piłkę meczową.

Tegoż roku zadebiutował w lutym w reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa. Kanada, w składzie z Augerem-Aliassime, wygrała rundę kwalifikacyjną do turnieju finałowego ze Słowacją. Auger-Aliassime pokonał 6:3, 6:4 w decydującym o awansie meczu Norberta Gombosa. W listopadzie Kanadyjczycy awansowali do finału zawodów po meczach grupowych, ćwierćfinale z Australią i półfinale z Rosją, a Auger-Aliassime zagrał dopiero w finale z reprezentującym Hiszpanię Robertem Bautistą-Agutem. Przegrał tę rywalizację 6:7(3), 3:6, w drugim mecz tej rundy Denis Shapovalov uległ Rafaelowi Nadalowi i to Hiszpania zdobyła końcowe trofeum.

W całym sezonie Kanadyjczyk zwyciężył w 33 meczach z 56 rozegranych.

Rok 2019 ukończył na 21. miejscu na świecie.

Styl gry

Ulubioną nawierzchnią Augera-Aliassime są korty twarde. Swoją grę opiera na forhendzie oraz serwisie. Jest szybkim i zwinnym zawodnikiem, co wpływa na duże możliwości w grze defensywnej. Jak sam przyznał, jego idolami są Roger Federer, Gaël Monfils oraz Jo-Wilfried Tsonga.

Finały w turniejach ATP Tour

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych