Ewa Mehl (ur. 1938 w Krakowie, zm. 1999 w Amsterdamie) - artystka polska, rzeźbiarka specjalizująca się w ceramice, scenograf, nauczyciel akademicki.

Córka rzeźbiarza i rysownika Antoniego Mehla (1905-1967) oraz malarki Katarzyny Mehl (ur. 1907). Dyplom u Stanisława Pękalskiego we wrocławskiej PWSSP uzyskała w 1963; latach 1963-1970 pracownik tej uczelni, współzałożycielka grupy "Z Kuźniczej" działającej w latach 1966-1969, po wyjeździe do Holandii w 1970 pracownik (od 1973) Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie; od 1975 miała tam własną pracownię ceramiczną, a od 1977 wspierana była państwowym mecenatem dla artystów. W 1989 założyła fundację i wydawnictwo "Kasimir", w tym samym czasie podjęła współpracę - jako scenograf i kostiumolog - z de Culturele Organisatie van de Universiteit van Amsterdam (Ośrodkiem Twórczym CREA przy Uniwersytecie Amsterdamskim).

W rzeźbie zapoczątkowała nurt ekspresyjno-metaforyczny korzystając chętnie z nowatorskiej techniki z użyciem szamotu z opiłkami żelaza, skutkiem czego uzyskiwała efekt barwnych wykwitów na powierzchni dzieła.

Pochowana na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.