Elisabeth Kirchler
Data i miejsce urodzenia

17 listopada 1963
Lanersbach

Klub

WSV Tux

Wzrost

168 cm

Pierwsze punkty w PŚ

8.01 1981, Pfronten (11. miejsce – zjazd)

Pierwsze podium w PŚ

6.03 1981, Aspen
(1. miejsce – zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Bormio 1985 Gigant
Puchar Świata (Kombinacja)
2. miejsce
1982/1983
Puchar Świata (Zjazd)
3. miejsce
1982/1983

Elisabeth Kirchler (ur. 17 listopada 1963 w Lanersbach) – austriacka narciarka alpejska, wicemistrzyni świata.

Kariera

Pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wywalczyła 8 stycznia 1981 roku w Pfronten, zajmując jedenaste miejsce w zjeździe. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 6 marca 1981 roku w Aspen, wygrywając rywalizację w tej samej konkurencji. W zawodach tych wyprzedziła Regine Mösenlechner z RFN i Cindy Nelson z USA. Łącznie 13 razy stawała na podium zawodów pucharowych, odnosząc przy tym kolejne trzy zwycięstwa: 8 grudnia 1982 roku w Val d’Isère była najlepsza w kombinacji, a 22 stycznia 1983 roku w Megève i 21 grudnia 1984 roku w Santa Caterina triumfowała w zjazdach. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1982/1983, kiedy zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, w klasyfikacji kombinacji była druga, a w klasyfikacji zjazdu zajęła trzecie miejsce.

W 1985 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie wywalczyła srebrny medal w gigancie. Rozdzieliła tam na podium dwie reprezentantki USA: Diann Roffe i Evę Twardokens. Był to jej jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Była też między innymi szósta w zjeździe i ósma w gigancie na rozgrywanych trzy lata wcześniej mistrzostwach świata w Schladming. W 1984 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie była dziewiąta w zjeździe, a rywalizacji w gigancie nie ukończyła. Brała też udział w igrzyskach w Calgary w 1988 roku, zajmując ósmą pozycję w zjeździe i piętnastą w supergigancie.

W 1989 roku zakończyła karierę.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 13 lutego 1984 Sarajewo Gigant 2:20,98 - Debbie Armstrong
9. 16 lutego 1984 Sarajewo Zjazd 1:13,36 +1,19 Michela Figini
8. 19 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:25,86 +1,33 Marina Kiehl
15. 22 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:19,03 +2,13 Sigrid Wolf

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
8. 2 lutego 1982 Schladming Gigant 2:37,17 +2,46 Erika Hess
6. 4 lutego 1982 Schladming Zjazd 1:37,47 +0,77 Gerry Sorensen
12. 3 lutego 1985 Bormio Zjazd 1:26,96 +2,41 Michela Figini
DNF 4 lutego 1985 Bormio Kombinacja 18,72 pkt - Erika Hess
2. 6 lutego 1985 Bormio Gigant 2:18,53 +0,60 Diann Roffe
DNF 3 lutego 1987 Crans-Montana Supergigant 1:19,17 - Maria Walliser
DNF 5 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:21,22 - Vreni Schneider
22. 5 lutego 1989 Vail Zjazd 1:46,50 +2,74 Maria Walliser

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata

  1. Aspen6 marca 1981 (zjazd) – 1. miejsce
  2. Val d’Isère8 grudnia 1982 (kombinacja) – 1. miejsce
  3. Megève22 stycznia 1983 (zjazd) – 1. miejsce
  4. Les Diablerets29 stycznia 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  5. Les Diablerets30 stycznia 1983 (kombinacja) – 3. miejsce
  6. Sarajewo5 lutego 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Megève28 stycznia 1984 (zjazd) – 2. miejsce
  8. Saint-Gervais29 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
  9. Mont-Sainte-Anne4 marca 1984 (supergigant) – 2. miejsce
  10. Santa Caterina21 grudnia 1984 (zjazd) – 1. miejsce
  11. Saint-Gervais21 stycznia 1985 (gigant) – 2. miejsce
  12. Megève25 stycznia 1986 (supergigant) – 2. miejsce
  13. Vail13 marca 1987 (zjazd) – 2. miejsce

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.