Egzocytoza (gr. éxō ‘na zewnątrz’, kýtos ‘komórka’) – proces usuwania z komórki eukariotycznej różnych substancji, dla których błona komórkowa jest nieprzepuszczalna. Odbywa się on za pośrednictwem błoniastych pęcherzyków, które zlewają się z błoną komórkową, uwalniając zgromadzoną wewnątrz substancję do przestrzeni międzykomórkowej. Pęcherzyki te powstają najczęściej w retikulum endoplazmatycznym lub w aparacie Golgiego, chociaż mogą być nimi również wakuole (pokarmowe lub autofagowe). Na drodze egzocytozy usuwane są z komórki m.in.:
- metabolity,
- hormony i neuroprzekaźniki (np. wydzielane z pęcherzyków synaptycznych),
- enzymy,
- przeciwciała,
- białka oraz węglowodany stanowiące budulec ściany komórkowej,
- uszkodzone organella.
Zobacz też
- endocytoza – odwrotność egzocytozy
Bibliografia
- Robert Konieczny, egzocytoza, [w:] Marzena Popielarska, Robert Konieczny, Grzegorz Góralski, Słownik szkolny. Biologia, Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2008, s. 84–85, ISBN 978-83-7435-692-3.
- egzocytoza, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2023-08-24].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.