Edykty toruńskie – dwa edykty wydane w Toruniu przez króla Zygmunta I Starego w dniach 3 maja i 26 lipca (według innego źródła 24 lipca) 1520 roku. Edykty zabraniały sprowadzania i sprzedaży pism Marcina Lutra w Królestwie Polskim rozpowszechnianych od 1518 roku. Za rozpowszechnianie pism miała grozić banicja i konfiskata majątku. Zdaniem Zygmunta I Starego pisma Lutra zagrażały porządkowi społecznemu oraz godziły w dobre imię Rzymu.
Edykty mogły powstać pod wpływem legata papieskiego Zachariasza Ferreriego, zdecydowanego wroga reformacji, który lutym 1520 roku przybył do Królestwa Polskiego.
Edykt z 3 maja 1520 roku był pierwszym z licznych prawnych zakazów rozpowszechniania reformacji w Polsce.
Przypisy
- ↑ Radzimiński 2017 ↓, s. 62.
- 1 2 3 4 Targowski 2011 ↓, s. 14.
- 1 2 Rybus 1966 ↓, s. 85.
Bibliografia
- Andrzej Radzimiński. Mikołaj Kopernik – duchowny w czasach przełomu. „Zapiski historyczne”. 82.2, 2017.
- Henryk Rybus. Problem tolerancji religijnej w Polsce w pierwszym okresie reformacji za Zygmunta Starego. „Studia Theologica Varsaviensia”. 4/2, 1966.
- Michał Targowski: Ruch protestancki w Toruniu do końca 1558 roku. W: Ewangelicy w Toruniu (XVI-XX w.). Jarosław Kłaczkow (red.). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2011. ISBN 978-83-7780-051-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.