Edward Soroka (Lu) (ur. w 1948 w Trzeszczanach k. Hrubieszowa) – polski happener, publicysta i teoretyk sztuki. Z wykształcenia technik budowlany i saper.

Życiorys

W latach 70. XX w. zamieszkał w Lublinie, budując najpierw Odlewnię Żeliwa ZM „Ursus”, potem Lubelskie Zagłębie Węglowe. W tym czasie zaprzyjaźnił się twórcami Ogrodu/Ogrodu-2 – Piotrem Strelnikiem-Wendy i Lechem L. Przychodzkim, od czasu do czasu proponując własne pomysły happeningów.

Z początkiem lat 80. gdy byli „ogrodnicy” znaleźli miejsce do realizacji kolejnych projektów w Centrum Sztuki Galeria EL, Soroka, jako teoretyk sztuki współczesnej, również zagościł w Elblągu. Przewodził m.in. ekipie lubelskiej podczas Interdyscyplinarnych Spotkań Twórczych (wrzesień 1986), prawdopodobnie jest też twórcą wykreowanego przez Galerię EL terminu „PNL” (Polska Nowa Lewica), obejmującego antykomunistyczny studencki ruch kulturalny z lat 1966–1976 (kabarety, teatry studenckie, grupy literackie i plastyczne). Jesienią 1986 r. w Bogdance, w podległym sobie hotelu robotniczym, stworzył jednorazowe (tylko jedna duża impreza) Centrum Sztuki „Tymczasowa Skrzynia Biegów”, gdzie kontynuowano projekty i dyskusje z wrześniowych spotkań elbląskich.

W roku 1988 Edward Soroka został jednym z liderów grupy „Double Travel”, gdzie występował głównie jako happener w latach 1988–1990 i 1999–2004. W tym samym, 1988 roku, powołał do życia pojęcie „III obiegu” (obieg I – oficjalny, obieg II – podziemne biuletyny „Solidarności” i innych grup antysystemowych) mieszczące w sobie ziny artowe, ekologiczne i niezwiązane z ugrupowaniami politycznymi, rozpropagowany potem przez prasoznawcę z Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr Wojciecha Kajtocha. Należał też do RSA.

W latach 1989–1992 jako działacz Polskiej Partii Zielonych (region Ziemia Lubelska) Soroka brał udział w kilku spektakularnych i zakończonych sukcesem akcjach przeciw bezprawiu powstającego lokalnego biznesu (np. likwidacja nielegalnej przepompowni paliw na stacji w Lubartowie).

W grudniu 1989 uczestniczył w pracach nad pierwszym numerem „Ulicy Wszystkich Świętych”, z którą po reaktywowaniu w lutym 2000 r. współpracuje do dziś jako publicysta polityczny. Lata 2001–2004 to teksty na potrzeby portalu RegioPolis, edytowanego z Niemiec przez dr Bruno Nieszporka. Po upadku RegioPolis jako portalu (agencją prasową pozostało) pisuje niekiedy do mieleckiego „Innego Świata”.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.