Katedra diecezjalna | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Siedziba |
Hildesheim |
| Data powołania |
800 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Metropolia | |
| Katedra | |
| Biskup diecezjalny |
bp Heiner Wilmer SCI |
| Biskup pomocniczy | |
| Biskup senior |
bp Hans-Georg Koitz |
| Dane statystyczne (2016) | |
| Liczba wiernych • odsetek wiernych |
611 052 |
| Liczba kapłanów • w tym diecezjalnych • w tym zakonnych |
327 |
| Liczba osób zakonnych |
295 |
| Liczba dekanatów |
17 |
| Liczba parafii |
119 |
| Powierzchnia |
29 021 km² |
Położenie na mapie Dolnej Saksonii | |
Położenie na mapie Niemiec | |
| 52°08′56,6″N 9°56′49,7″E/52,149056 9,947139 | |
| Strona internetowa | |
Diecezja Hildesheimu (łac. Dioecesis Hildesiensis) – katolicka diecezja niemiecka położona w północnej części kraju, obejmująca swoim zasięgiem środkową część landu Dolna Saksonia. Siedziba biskupa znajduje się w katedrze Wniebowzięcia NMP w Hildesheimie.
Historia
Diecezja Hildesheimu została założona w 800 przez cesarza Ludwika I Pobożnego jako sufragania metropolii Moguncji. W 1215 biskupstwo uzyskało pełną niezależność polityczną na terytorium Rzeszy Niemieckiej poprzez utworzenie suwerennego księstwa biskupiego ze stolicą w Hildesheimie.
Podczas reformacji większość mieszkańców Dolnej Saksonii przeszła na luteranizm, co spowodowało likwidację sąsiednich biskupstw. W 1803 diecezja została sekularyzowana.
W 1824 po zawarciu konkordatu między Stolica Apostolską a Królestwem Hanoweru papież Pius VII ustalił na nowo granice diecezji bullą Impensa Romanorum Pontificum. Weszła ona w skład metropolii Kolonii.
24 października 1994 diecezja Hildesheimu została podporządkowana przez papieża Jana Pawła II nowo utworzonej metropolii Hamburga.
Biskupi
Podział administracyjny
Diecezja Hildesheimu składa się z 17 dekanatów.
Przypisy
- ↑ Das Bistum Hildesheim in Zahlen. bistum-hildesheim.de. [dostęp 2018-07-30]. (niem.).
Bibliografia
- Diecezja Hildesheimu [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2017-07-09] (ang.).