W Hiszpanii, podobnie jak w innych krajach winiarskich, obowiązuje kilkustopniowa klasyfikacja win, w oparciu o kryteria jakościowe i geograficzne.

Wyróżnia się następujące kategorie, wymienione według stawianych wymagań: od najostrzejszych do najłagodniejszych:

  1. Vino de Finca (dosł. wino posiadłości)
  2. Vino de Pago (DO Pago)
  3. Denominación de Origen Calificada (DOCa / DOQ)
  4. Denominación de Origen (DO)
  5. Vino de Calidad con Indicación Geográfica (VCIG)
  6. Vino de la Tierra (VdT)
  7. Vino de Mesa

Podział według kryteriów regionalno-jakościowych

Vino de Finca

Wąska kategoria, którą mogą otrzymać jedynie wina wytwarzane od min. 5 lat wyłącznie z winogron z tej samej posiadłości. Drugim wymogiem jest konieczność wykazania międzynarodowego uznania dla wina na przynajmniej 10 lat wstecz.

Tytułu Vino de Finca może używać wino Clos Mogador z regionu Priorat.

Vino de Pago (DO Pago)

Kategoria jest ograniczona do majątków przetwarzających wyłącznie winogrona z własnych winnic, przerabiane na terenie posiadłości albo w najbliższym sąsiedztwie. Wśród pierwszych winiarni, które ją uzyskały były Dominio de Valdepusa w Toledo, Finca Elez w Albacete oraz Deheza del Carrizal w okolicach Madrytu.

Denominación de Origen Calificada (DOCa)

Kategoria została wprowadzona w 1981 roku. Prawo do oznaczania swoich win kategorią Denominación de Origen Calificada mają wybrane regiony winiarskie produkujące wina o wyróżniającej się jakości i spełniające ostrzejsze wymogi co do uprawy i produkcji wina. Nad przestrzeganiem wymogów czuwają komisje w poszczególnych regionach, które oceniają wino.

Winami DOCa są wina z regionu Rioja i od 2000 Priorat. Priorat stosuje kataloński wariant nazwy: DOQ.

Wśród potencjalnych kandydatów do tej kategorii wymienia się regiony Ribera del Duero, Nawarra, Penedés i region cavy.

Denominación de Origen (DO)

Kategoria jest zbliżona do francuskiej Appellation d'origine contrôlée i włoskiej Denominazione di origine controllata. W 2009 roku wina z 67 regionów winiarskich miały prawo do oznaczenia Denominación de Origen. Prócz pochodzenia wina muszą spełniać zalecenia komisji regulacyjnej (Consejo Regulador), ustanowionej dla każdego regionu i nadzorującej produkcję wina. Przepisy określają m.in. dozwolone odmiany winogron, maksymalną wydajność upraw i zakres informacji na etykiecie. Komisje oceniają zgodność przedstawianego wina z typowym charakterem w apelacji. Każda Consejo Regulador ma swoje logo, umieszczane na aprobowanych winach.

Vino de Calidad con Indicación Geográfica (VCIG)

Kategoria dla win aspirujących do statusu DO. Porównywana z francuską VDQS. Wina muszą pochodzić z określonego regionu i spełnić kryteria jakościowe powyżej kategorii vino de la tierra.

Vino de la Tierra (VdT)

Kategoria dla win z ograniczonego regionu (comarca). Wymagania jakościowe są postawione niżej niż w przypadku Denominación de Origen. Dozwolone odmiany winogron są uregulowane przepisami. W Katalonii używa się określenia vi de la terra.

Vino de Mesa (VdM)

Najprostsza kategoria win, które mogą składać się z win z różnych regionów i roczników. Nie ma wymogu podawania pochodzenia winogron. Dosłownie oznacza wino domowe, a w klasyfikacji UE odpowiada winu stołowemu. Katalońska nazwa to vi de taula.

Dodatkowe klasyfikacje

Na winach hiszpańskich często spotykane są określenia cosecha, joven, crianza i reserva. Odnoszą się one do wieku i sposobu dojrzewania wina.

  • Wina z oznaczeniem cosecha pochodzą przynajmniej w 85% ze wskazanego rocznika. Samo oznaczenie cosecha oznacza zbiór.
  • Wina crianza dojrzewają przez przynajmniej 6 miesięcy w beczkach (w niektórych regionach dłużej), a później, w zależności od koloru wina i regionu są jeszcze starzone w butelkach. Czerwone wina crianza mogą trafić do sprzedaży po przynajmniej 2 latach od zbioru.
  • Wina reserva mogą być produkowane, jeśli wino nadaje się do dłuższego dojrzewania. W porównaniu z cosechą obowiązkowy czas starzenia w beczce jest wydłużony dla czerwonych win do roku, a łączny okres starzenia, wliczając czas w butelce, dłuższy o rok, w zależności od koloru.
  • Wina gran reserva muszą dojrzewać przynajmniej półtora roku w beczkach z dębu i 3,5 roku w butelkach
  • Wina joven są winami młodymi, które nie są starzone i przeznaczone są do szybkiej konsumpcji, mniej więcej w ciągu roku. Niekiedy są krótko starzone w beczkach.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Schwarzwälder 2009 ↓, s. 572.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 191-193. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.).
  3. 1 2 3 Stevenson 2005 ↓, s. 304.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Stevenson 2005 ↓, s. 302.
  5. 1 2 3 4 Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 413. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
  6. ↑ Schwarzwälder 2009 ↓, s. 589.
  7. ↑ Schwarzwälder 2009 ↓, s. 574.
  8. 1 2 Stevenson 2005 ↓, s. 305.

Bibliografia

  • David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 572-589. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).
  • Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.