Dłubanka – najstarsza forma łodzi, zrobiona z wyżłobionego pnia drzewa. Prawdopodobnie zostały one wynalezione w ósmym tysiącleciu przed naszą erą, ale niektóre plemiona zamieszkujące lasy tropikalne (np. dorzecze Amazonki) do dziś ich używają.

Łodzi tego typu użyli Słowianie podczas nieudanej próby zdobycia Konstantynopola w 626. Flota ich dłubanek została rozproszona i zniszczona przez bizantyńskie okręty wojenne.

Podczas badań etnograficznych w Hannie nad Bugiem oceniono, że wykonanie dłubanki (przy użyciu współczesnych narzędzi ręcznych) zajmuje dwóm osobom około 7–10 dni.

Najdłuższa znana łódź dłubanka w Europie jest eksponowana w podziemiach zamku w Baranowie Sandomierskim.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ dłubanka, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2022-11-27].
  2. ↑ Marek Krapiec, Waldemar Ossowski, Ossowski W., Krąpiec M. 2003: Wczesnośredniowieczna łódź jednopienna z jeziora Strupino, Pomorania Antiqua, t. XIX, s. 117–130. [online] [dostęp 2017-03-15].
  3. ↑ Zamek w Baranowie Sandomierskim - atrakcje turystyczne [online], Podkarpackie - przestrzeń otwarta [dostęp 2023-06-29] (pol.).
  4. ↑ Wojciech Malicki, Tajemnice Małego Wawelu - wydanie II, s. 73.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.