Zębiełek ogrodowy

Zębiełek ogrodowy
	Crocidura flavescens
	(I. Geoffroy, 1827)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	ryjówkokształtne
Rodzina	ryjówkowate
Podrodzina	zębiełki
Rodzaj	zębiełek
Gatunek	zębiełek ogrodowy
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski

Zębiełek ogrodowy (Crocidura flavescens) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae). Występuje w Afryce Południowej w Lesotho, Mozambiku, RPA i Suazi. Zamieszkuje łąki i pastwiska na sawannach a także w ogrodach. Spotykany do wysokości 1800 m n.p.m. Mały ssak osiągający masę ciała 45 g. Kariotyp (2n = 50, FN = 74) został opisany przez Maddalena i współpracowników w 1987 roku. Niewiele wiadomo na temat ekologii tego ssaka. Badania przeprowadzone w niewoli wykazały, że samce są agresywniejsze i bardziej terytorialne od samic. Ciąża trwa 25 dni, po tym okresie rodzi się troje młodych o masie ciała 2,26 g. W niewoli stwierdzono również, że ssak ten zapada w spontaniczny letarg, pozwalający przeżyć najzimniejszą porę dnia (między godz. 2 w nocy a 10 rano) bez konieczności zużywania energii dla utrzymania stałej temperatury ciała. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Nie ma większych zagrożeń dla populacji tego gatunku.

Przypisy

↑ Crocidura flavescens, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 F.F. Cassola F.F., Crocidura flavescens, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-08-05] (ang.).
↑ Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.
↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura flavescens. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 6 lutego 2010]
1 2 Crocidura flavescens. AnAnge: The Animal Ageing & Longevity Database. [dostęp 2010-02-06]. (ang.).
↑ T. Madallena, A.-M. Mehmeti, G. Bonner, P. Vogel. The karyotype of Crocidura flavescens (Mammalia, Insectivora) in South Africa.. „Zeitschrift für Säugetierkunde”. 52 (3), s. 129-132, 1987. ISSN 0044-3468.
↑ R.M. Baxter, D. Irwin. A laboratory study of agonistic behaviour in the Red musk shrew, Crocidura flavescens (I. Geoffroy, 1827). „Zeitschrift für Säugetierkunde”. 60 (4), s. 193-205, 1995. ISSN 0044-3468.
↑ M. Baxter. Evidence for spontaneous torpor in Crocidura flavescens. „Acta Theriologica”. 41 (3), s. 327-330, 1996.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[itis-1] Crocidura flavescens, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] 1 2 3 4 F.F. Cassola F.F., Crocidura flavescens, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-08-05] (ang.).

[miiz-3] Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.

[msw-4] Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura flavescens. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 6 lutego 2010]

[anange-5] 1 2 Crocidura flavescens. AnAnge: The Animal Ageing & Longevity Database. [dostęp 2010-02-06]. (ang.).

[6] T. Madallena, A.-M. Mehmeti, G. Bonner, P. Vogel. The karyotype of Crocidura flavescens (Mammalia, Insectivora) in South Africa.. „Zeitschrift für Säugetierkunde”. 52 (3), s. 129-132, 1987. ISSN 0044-3468.

[7] R.M. Baxter, D. Irwin. A laboratory study of agonistic behaviour in the Red musk shrew, Crocidura flavescens (I. Geoffroy, 1827). „Zeitschrift für Säugetierkunde”. 60 (4), s. 193-205, 1995. ISSN 0044-3468.

[8] M. Baxter. Evidence for spontaneous torpor in Crocidura flavescens. „Acta Theriologica”. 41 (3), s. 327-330, 1996.