Ciżmówka szkarłatna (Crepidotus cinnabarinus Peck) – gatunek grzybów należący do rodziny ciżmówkowatych (Crepidotaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji: Crepidotus, Crepidotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum).

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Owocnik

Jednoroczny o średnicy 2–18 mm, półkulisty, muszelkowaty lub wachlarzowaty, jasnoczerwony. Górna powierzchnia gładka lub delikatnie owłosiona. Blaszki rozchodzą się promieniście od miejsca przyrośnięcia kapelusza do podłoża. Są gęste lub średnio gęste; żółtoczerwone z czerwonymi ostrzami, u starszych okazów brązowe. Trzonu brak, lub szczątkowy. Miąższ cienki, żółty lub białawy. Smak łagodny, brak wyraźnego zapachu.

W reakcji z KOH górna powierzchnia staje się ciemnoczerwona.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki 6–10 × 4,5–7 μm, mniej lub bardziej eliptyczne. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy wąskomaczugowate, o rozmiarach około 80 × 15 μm, nieco zgięte. Skórka typu trichoderma o cylindrycznych, oddzielnych strzępkach o szerokości 4–10 μm. Brak sprzążek.

Występowanie i siedlisko

Ciżmówka szkarłatna występuje w Ameryce Północnej i w Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. jedyne jej stanowisko podał Stanisław Domański w Słupsku w 1997 r. Nowe stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków chronionych lub zagrożonych.

Saprotrof. Występuje w lasach liściastych, na martwych gałęziach miękkich drzew, zwłaszcza topoli i lipy.

Przypisy