Kodeks Euryka (łac. Codex Euricianus) – pierwszy zbiór prawa zwyczajowego Wizygotów, najstarszy ze znanych spisów praw szczepowych germańskich, określanych ogólną nazwą Leges Barbarorum. Wydany został najprawdopodobniej około 475 przez króla Euryka. Zgodnie z zasadą osobowości prawa obowiązywał etnicznych Wizygotów, lecz przed 506 mogły być też podejmowane próby narzucenia go ludności pochodzenia rzymskiego.

Prawo w kodeksie Euryka zawierało elementy pochodzenia rzymskiego. Należały do nich m.in.: dziedziczenie testamentowe i wykorzystanie dokumentu w procesie sądowym.

Kodeks zachował się jedynie częściowo na palimpseście, na którym nadpisano traktat św. Hieronima De viru illustribus. Miał wpływ na inne prawa germańskie m.in.: Bawarów, Burgundów i Alamanów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Andrzej Dziadzio, Powszechna historia prawa, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2020, s. 50–51, ISBN 978-83-01-21346-6.
  2. 1 2 Thomas Faulkner, Euric, Code of (Codex Euricianus), [w:] The Oxford Dictionary of Late Antiquity, 2018, ISBN 978-0-19-174445-7 [dostęp 2024-01-05] (ang.).
  3. ↑ Paris (France) Bibliothèque Nationale Lat. 12161 Bibliotheca Legum (dostęp: 05-01-2024)
  4. ↑ Karol Koranyi, Powszechna historia prawa, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 27, 56, ISBN 83-01-02384-8.

Bibliografia

  • B. Lesiński, W. Rozwadowski, Historia prawa sądowego. Zarys wykładu, Wyd. Ars boni et aequi, Poznań 2007, ISBN 978-83-60550-07-6
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.