Lejkówka alpejska (Clitocybe bresadolana Singer) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clitocybe, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten opisał w 1937 r. Rolf Singer. Nazwą uczcił mykologa Giacomo Bresàdolę. Synonimy:

• Clitocybe bresadolana f. longispora Lamoure ex E. Ludw. 2012
• Infundibulicybe bresadolana (Singer) Harmaja 2003.

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 2–5 cm, początkowo wypukły, potem zagłębiony, na koniec lejkowaty. Brzeg cienki, falisty, długo podwinięty. Powierzchnia filcowata, brązowo-ochrowa lub czerwonawo-brązowa, na środku ciemniejsza. Jest niehigrofaniczny i nieprążkowany.

Blaszki

Zbiegające na trzon, dość gęste, z międzyblaszkami, kremowe.

Trzon

Wysokość 3–4 cm, grubość 0,5–1 cm, cylindryczny, dołem rozszerzający się, pełny. Powierzchnia włóknista, początkowo kremowa, potem ochrowa, brązowawa. Podstawa z białymi ryzomorfami.

Miąższ

Elastyczny, gąbczasty, kremowy, potem prawie ochrowy. Ma słodki, owocowy smak i migdałowy zapach.

Cechy mikroskopowe

Zarodniki 5-6,5 × 3-4 µm, eliptyczne, gładkie, szkliste. Podstawki 4- zarodnikowe.

Występowanie i siedlisko

Lejkówka alpejska występuje w Ameryce Północnej Europie i azjatyckiej części Rosji. Jest rzadkim grzybem. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył jedno tylko stanowisko z uwagą, że jest niepewne, oraz że częstość występowania i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane.

Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje wysoko w górach, na podłożu wapiennych skał, wśród karłowatych wierzb i dębików (Dryas).

Przypisy