Charles Hunter Gerhardt (ur. 6 czerwca 1895, zm. 9 października 1976) – amerykański generał major; dowódca 29 Dywizji Piechoty od 1943 do zakończenia II wojny światowej. Dowodził dywizją podczas desantu na plaży Omaha 6 czerwca 1944.

Ukończył Akademię Wojskową w West Point. Przed objęciem dowództwa 29 Dywizji Piechoty dowodził 91 Dywizją Piechoty w Camp White w Oregon.

Był jednym z bardziej kontrowersyjnych dowódców amerykańskich. Zarzucano mu mierne umiejętności taktyczne i to, że nie dbał o życie podkomendnych, czego dowodem miały być wysokie straty w czasie desantu na plaży Omaha. Mówiono, że Gerhardt dowodził trzema dywizjami: pierwszą na polu bitwy, drugą w szpitalu, a trzecią na cmentarzu. Podawano również w wątpliwość jego moralność, po tym, gdy kazał otworzyć dom publiczny dla swoich żołnierzy.

Po zakończeniu wojny został zdegradowany do stopnia pułkownika i służył jako attaché wojskowy w Brazylii. Ostatecznie przeszedł na emeryturę w stopniu generała majora.