Prószyk brudzący
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

patyczniaki

Rząd

patyczkowce

Rodzina

Phacidiaceae

Rodzaj

prószyk

Gatunek

prószyk brudzący

Nazwa systematyczna
Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 2(1): 167 (1822)

Prószyk brudzący (Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny Phacidiaceae.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phacidiaceae, Phacidiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1794 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Peziza inquinans. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Elias Fries w 1822 r.

Niektóre synonimy naukowe:

  • Ascobolus inquinans (Pers.) Nees 1816
  • Bulgaria chalybea (Berk.) Cooke & Massee
  • Bulgaria polymorpha (Oeder) Wettst. 1923
  • Lichen fungosus With.
  • Peziza inquinans Pers. 1794
  • Peziza polymorpha With.
  • Peziza polymorpha Oeder 1769
  • Peziza turbinata Relhan 1785
  • Phaeobulgaria inquinans (Pers.) Nannf. 1932
  • Tremella turbinata Huds. 1778

Nazwa polska według checklist A. Chmiel.

Morfologia

Owocnik

Młody jest stożkowaty o powierzchni ciemnobrązowej, otrębiasto-kosmkowaty; później pęka na szczycie, odkrywając czarną i wilgotną, błyszczącą warstwę zarodnikonośną.

Miąższ

Brązowawy; galaretowato-wodnisty; po wyschnięciu twardy, skórzasty i gęsty.

Występowanie i siedlisko

W Polsce jest dość pospolity.

Pojawia się od października do marca przeważnie w grupach na korze obumarłych gałęzi oraz kłód dębów, rzadziej kasztanów jadalnych, grabów i wiązów.

Gatunki podobne

Kisielnica kędzierzawa (Exidia nigricans) jest zewnętrznie podobna. W przypadku wątpliwości co do określenia gatunku wystarczy pociągnąć palcem po warstwie zarodnikonośnej: poczernienie palca wskazuje na prószyka brudzącego.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2020-12-12] (ang.).
  2. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  3. ↑ Maria Alicja Chmiel, Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences Kraków, 2006, ISBN 978-83-89648-46-4.
  4. 1 2 3 4 5 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło, Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej, Warszawa: MUZA s.a., 2006, ISBN 83-7319-976-4, s 228
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.