Bruzda środkowa mózgu

Bruzda środkowa mózgu, bruzda Rolanda, szczelina Rolanda (łac. sulcus centralis cerebri, sulcus Rolandi, fissura Rolando) – w anatomii człowieka bruzda na górno-bocznej, wypukłej powierzchni mózgu, oddzielająca płat czołowy od płata ciemieniowego. Zaczyna się na brzegu górnym mniej więcej w jej połowie i biegnie ku dołowi i do przodu, dochodząc do bruzdy bocznej.

Nazwa eponimiczna upamiętnia włoskiego anatoma Luigi Rolando.

Przypisy

  1. 1 2 Jan Henryk Spodnik, Mianownictwo anatomiczne polsko-angielsko-łacińskie, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2022, s. 299, ISBN 978-83-66960-76-3.
  2. 1 2 3 Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 3, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 315, ISBN 978-83-66548-16-9.
  3. 1 2 3 Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 300.
  4. 1 2 Bogusław Gołąb, Słownik eponimów morfologicznych, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1974, s. 84.
  5. Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 115.

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom IV. Układ nerwowy ośrodkowy, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4203-0.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.