Pajęczynowiec białawy

Pajęczynowiec białawy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieprznikowce
Rodzina	pajęczynowcowate
Rodzaj	pajęczynowiec
Gatunek	pajęczynowiec białawy
	Nazwa systematyczna
	Botryobasidium candicans J. Erikss.; Svensk bot. Tidskr. 52(1): 6 (1958)

Pajęczynowiec białawy (Botryobasidium candicans J. Erikss.) – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botryobasidium, Botryobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Synonimy.

Botryobasidium candicans J. Erikss. 1958 var. candicans
Botrytis capitata (Berk. & Broome) Sacc. 1928
Haplotrichum capitatum Link 1824
Oidium bloxamii (Berk. & Broome) Linder 1942
Oidium capitatum (Link) Hol.-Jech. 1969
Polyactis capitata Berk. & Broome 1881
Rhinotrichum bloxamii Berk. & Broome 1851
Sporocephalium capitatum (Link) Chevall. 1826

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Owocnik

Grzyb poliporoidalny o owocniku rozpostartym, bardzo cienkim, pajęczynowatym, biało-szarawym.

Cechy mikroskopowe

System strzępkowy monomityczny. Strzępki cienkościenne z przegrodami, w subhymenium o średnicy 4–6 μm, w hymenium 4–6 μm. Brak cystyd. Podstawki wrzecionowate lub owalne o rozmiarach 12-15 (-18) × 5–8 μm z prostą przegrodą w nasadzie. Zarodniki łódkowate lub niemal wrzecionowate, gładkie, cienkościenne, o rozmiarach 6–8 × 3–4 μm.

Anamorfa tworzy kolonie o barwie od białawej do kremowożółtej. Na długich i rozgałęzionych konidioforach powstają gładkie, cytrynowate, żółtawe zarodniki konidialne o rozmiarach 15-20 × 8–10 μm.

Występowanie

Po raz pierwszy opisany został w Szwecji. Obecnie znane jest jego występowanie tylko w Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 4 stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych.

Saprotrof żyjący na martwym drewnie drzew i krzewów oraz na krzewinkach. W Polsce notowany na jałowcu pospolitym i świerku pospolitym, w Europie na świerku pospolitym, jodle pospolitej, sośnie pini, czystku, wrzosie i buku pospolitym.

Przypisy

1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2017-11-01] (ang.).
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2017-11-01] (ang.).
1 2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 6 Mycobank. Botryobasidium candicans. [dostęp 2017-11-01].
↑ Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2017-11-01] (ang.).

[sf-2] Species Fungorum [online] [dostęp 2017-11-01] (ang.).

[checklist-3] 1 2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[mycobank-4] 1 2 3 4 5 6 Mycobank. Botryobasidium candicans. [dostęp 2017-11-01].

[5] Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.