Bora (z gr. boréas – wiatr północny) – chłodny, suchy i porywisty wiatr katabatyczny, powodujący spadek wilgotności.

Występowanie:

• chorwackie wybrzeże Adriatyku (jako bura, w Słowenii burja)
• Grecja (jako euroclydon)
• Francja, dolina Rodanu (jako mistral)
• USA, Kalifornia
• Włochy, Triest

Powstaje najczęściej zimą, gdy nad lądem tworzy się ośrodek wysokiego ciśnienia, a nad morzem przeważa ciśnienie niskie. Zimne powietrze gromadzi się za Górami Dynarskimi, później przekracza barierę górską i opada w stronę wybrzeża. Stąd nazwa ta, a dokładniej bora scura (bora ciemna), używana jest na włoskim wybrzeżu południowego Adriatyku dla określenia chłodnego i wilgotnego wiatru wiejącego od strony morza.

Podobne wiatry występują również w innych górach Europy i ogólnie nazywane są wiatrami typu bora. Przykładem mogą być tu:

• euroclydon w Grecji,
• helm w Anglii.
• gregale na Malcie.