Blanka de Bourbon (ur. w 1339, zm. w 1361) – najstarsza córka Piotra de Bourbon i jego żony Izabelli de Valois (córki Karola de Valois).

W 1353, w wieku 13 lat Blanka wyszła za mąż za króla Kastylii i Leónu - Piotra I Okrutnego. Po ślubie Piotr oddał Blankę pod opiekę biskupowi Sewilli na przeszło rok. Odjeżdżając po trzech dniach do swojej kochanki, Marii de Padilla, rozkazał swojej młodej żonie wyhaftować sobie chorągiew z inskrypcją Tło koloru jej krwi, a sam haft koloru łez...

Po roku Piotr I Okrutny nakazał biskupowi Sewilli anulować jego małżeństwo z Blanką oświadczając, że odsyła księżniczkę do Kadyksu, gdzie wsadzi ją na statek płynący do Francji. W rzeczywistości Blanka została zamknięta pod strażą w zamku Medina-Sidonia. Zamek ten położony pośród jałowych ziem. Służył już kiedyś Piotrowi - tam kazał uwięzić, a potem zamordować kochankę swego ojca, Eleonorę de Guzmán.

W 1361 roku do komnaty Blanki wszedł jeden z mauretańskich kuszników Piotra z rozkazem zamordowania młodej królowej. Inna wersja mówi, że Blanka została otruta. Piotr Okrutny przeżył Blankę o osiem lat, został zamordowany przez swojego przyrodniego brata Henryka, który przejął tron Kastylii.