Oblężenie Fortu William Henry – starcie zbrojne, które miało miejsce w sierpniu 1757 i zakończyło się utratą przez Brytyjczyków fortu na rzecz sił francuskich Louisa-Josepha de Montcalma. W następstwie oblężenia, część Indian – sojuszników Montcalma – naruszyła warunki kapitulacji i zaatakowała opuszczającą fort kolumnę brytyjską (częściowo kobiety i dzieci), przez co bitwa ta stała się jedną z najgłośniejszych na północnoamerykańskim teatrze wojny siedmioletniej.

Oblężenie

Wojska pułkownika George’a Munro wraz z grupami milicji opierały się długiemu oblężeniu i bombardowaniu prowadzonemu przez Francuzów, lecz poddały się po pertraktacjach z Montcalmem. Chociaż Munro był nieustępliwy i opierał się kapitulacji, ostatecznie zgodził się na nią po otrzymaniu wiadomości od generała Daniela Webba, dowódcy sił brytyjskich w kolonii Nowy Jork, który informował, iż nie jest zdolny posłać żadnych posiłków w celu uwolnienia obleganego garnizonu. Dlatego też, z braku nadziei na pomoc, Munro przyjął warunki Montcalma, który pozwolił Brytyjczykom odejść z bronią i zadeklarował, iż ich nie zaatakuje.

Masakra

Po brytyjskim wymarszu z fortu, sprzymierzeni z Francuzami Indianie, którzy byli niezadowoleni z warunków rozejmu (obiecano im bogate łupy) zaatakowali i zabili wielu Brytyjczyków spośród grupy, która obozowała na zewnątrz fortu. Historycy są zgodni, że Montcalm i oficerowie próbowali powstrzymać rozlew krwi i postępowali honorowo wobec jeńców brytyjskich, ale prawdopodobnie nie mieli oni środków, by go powstrzymać.

Skutki

Generał Webb faktycznie posłał posiłki do Fort William Henry, które przybyły dzień za późno. Webb został odwoływany do Anglii z powodu swych porażek. Na dodatek, utrata Fort William Henry stanowiła mocny cios dla brytyjskiej strategii na tym obszarze i zapobiegła do końca roku wszelkim próbom uderzenia w kierunku do Montrealu. W ten sposób, do roku 1758, w trzy lata po rozpoczęciu walk, Brytyjczycy nie mieli prawie żadnych terytorialnych zysków w Nowej Francji.

Wpływy kulturowe

• Bitwa o Fort William Henry znalazła swoje odzwierciedlenie w kanwie powieści Jamesa Fenimore Coopera pt. Ostatni Mohikanin oraz licznych jej ekranizacjach.

Przypisy

Bibliografia

• Stanley McRory Pargellis: Lord Loudoun in North America. New Haven: Yale University Press, 1933. OCLC 460019682. (ang.).
• Francis Parkman: Montcalm and Wolfe. T. 1. Boston: Little, Brown, 1922. OCLC 30767445. (ang.).
• Ian K Steele: Betrayals: Fort William Henry & the 'Massacre'. New York: Oxford University Press, 1990. ISBN 978-0-19-505893-2. OCLC 20098712. (ang.).