Be’eri
‏בארי‎

Ruiny starego kibucu Be’eri
Państwo

 Izrael

Dystrykt

Południowy

Wysokość

84 m n.p.m.

Populacja (2009)
• liczba ludności


877

Położenie na mapie Dystryktu Południowego
Położenie na mapie Izraela
31°25′26″N 34°29′23″E/31,423889 34,489722
Strona internetowa

Be’eri (hebr. בארי) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Eszkol, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).

Położenie

Kibuc leży na niewielkim wzgórzu w północno-zachodniej części pustyni Negew, w odległości 11 km od Morza Śródziemnego. W odległości 4 km na północny zachód od kibucu znajduje się granica Strefy Gazy.

W jego otoczeniu znajdują się kibuce Alumim i Re’im, moszawy Kefar Majmon i Szokeda, natomiast po stronie Strefy Gazy znajduje się wioska Juhor ad-Dik.

Demografia

Liczba mieszkańców Be’eri:

Nazwa

Kibuc został nazwany na cześć działacza ruchu syjonistycznego Berla Katznelsona, którego literackim nazwiskiem było Be’eri. Był on zwolennikiem syjonizmu socjalistycznego.

Historia

Kibuc Be’eri został założony w dniu 6 października 1946 roku, jako jedna z nowo tworzonych jedenastu osad obronnych na pustyni Negew. Cały plan (hebr. 11 הנקודות, 11 HaNekudot) został przygotowany przez Agencję Żydowską. Grupa pionierów, która założyła Be’eri operowała z pobliskiego kibucu Be’erot Jicchak. Założyli oni równocześnie kibuce Be’eri, Kefar Darom i Tekuma. Celem było rozszerzenie granic przyszłego państwa żydowskiego, a jednocześnie budowa osiedli spełniających pierwszą linię obrony w przypadku wrogiej napaści.

Kibuc Be’eri pierwotnie znajdował się w pobliżu wadi Nahabir, w odległości 3 km na południowy zachód od Be’erot Jicchak. W 1947 roku jego populacja wynosiła 150 osób, którzy pracowali przy rekultywacji terenu i sadzeniu drzew. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie i do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Dopiero w październiku dotarły do niego Siły Obronne Izraela z zaopatrzeniem. Po wojnie osada znalazła się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy ze Strefą Gazy. Ze względów bezpieczeństwa kibuc został wówczas przeniesiony około 3 km na południowy wschód, do swojej obecnej lokalizacji.

Od początku intifady Al-Aksa w 2000 roku, kibuc cierpi od ostrzału rakietowego prowadzonego przez palestyńskie ugrupowanie Hamas ze Strefy Gazy.

7 października 2023 roku kibuc padł ofiarą napaści Hamasu w ramach ataku tego ugrupowania na Izrael, który zapoczątkował wojnę Izraela z Hamasem. Podczas kilkunastu godzin obecności w Be’eri bojownicy Hamasu zamordowali ponad 130 jego mieszkańców, a nieznaną ich liczbę uprowadzili i zabrali do Strefy Gazy jako zakładników.

Kultura

W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką.

Edukacja

Kibuc utrzymuje przedszkole.

Turystyka

W pobliżu kibucu znajduje się kilka miejsc popularnych turystycznie. Na północy na obszarze 11 tys. hektarów rozciąga się las Barry, którego sadzenie rozpoczęli w 1946 mieszkańcy kibucu Be’eri. Występują tutaj drzewa iglaste i liściaste, a także zawilce, storczyki, tulipany i inne kwiaty. Ze zwierząt żyją na tym obszarze żółwie, jaszczurki, jelenie i jeżozwierze. Około 5 tys. hektarów lasu zajmuje wyżynny obszar badlands, który charakteryzuje się stromymi zboczami. Obszar ten jest rezerwatem przyrody (Rezerwat Lasu Be’eri). Kwitnące zimą zawilce przyciągają licznych turystów.

Na obszarze tym znajdują się także liczne zabytki historii. W lesie Be’eri można zwiedzić opuszczoną kopalnię siarki. W odległości około 4 km na północ od kibucu jest pomnik żołnierzy ANZAC, którzy zginęli Trzeciej bitwie o Gazę (31 października-7 listopada 1917) podczas I wojny światowej. Natomiast na południowy zachód od kibucu rozciąga się obszar brytyjskich bunkrów, w których podczas II wojny światowej przechowywano amunicję.

Sport i rekreacja

Kibuc Be’eri jest bardzo dobrze znany z własnej drużyny koszykarskiej Hapoel Be’eri B.C., która uczestniczy w rozgrywkach Ligi Leumit

Z obiektów sportowych w kibucu jest basen kąpielowy, centrum odnowy biologicznej, sala treningowa, boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe. Przy kibucu jest wytyczona rowerowa trasa turystyczna po lesie Be’eri, z możliwością wypożyczenia rowerów.

Gospodarka

Tradycyjnie jest to jeden z najbogatszych kibuców w Izraelu. Lokalna gospodarka opiera się na rolnictwie. Grunty rolne zajmują powierzchnię 11 500 hektarów, na których uprawia się pszenicę, kukurydzę, ziemniaki, marchew, paprykę, słonecznik, arbuzy, orzechy ziemne i cytrusy. Hoduje się tu także bydło mleczne.

W kibucu działa również firma poligraficzna Be’eri Printers. Specjalizuje się ona w druku namagnesowanych dokumentów, takich jak książeczki czekowe, karty telefoniczne i inne zaawansowane produkty.

Infrastruktura

W kibucu znajduje się ośrodek zdrowia i sklep ogólnospożywczy.

Komunikacja

Z kibucu wyjeżdża się w kierunku północno-wschodnim na drogę nr 232, którą jadąc w kierunku południowo-zachodnim dojeżdża się do kibucu Re’im, lub jadąc w kierunku północno-wschodnim dojeżdża się do kibucu Alumim i drogi ekspresowej nr 25.

Osoby związane z kibucem

Na przestrzeni lat kibuc Be’eri gościł wielu ochotników z prawie całego świata. Jednym z najważniejszych była Michele Bachmann, która w 1974 pracowała w kibucu. Od 2007 reprezentuje szósty okręg wyborczy w stanie Minnesota w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych i kandyduje w 2012 na urząd prezydencki.

Przypisy

  1. ↑ Centralne Biuro Statystyczne. [w:] Centralne Biuro Statystyczne [on-line]. [dostęp 2011-08-18]. (hebr.).
  2. 1 2 3 Yuval Elʻazari: Mapa's concise gazetteer of Israel. Tel-Aviv: Mapa Publishing, 2005, s. 53-54. ISBN 965-7184-34-7.
  3. ↑ Elhanan Oren: The Negev in Times of Revolt, Conflict and During the War of Independence 1939–1949. 1994, s. 383-387.
  4. ↑ Jewish National Fund: Jewish Villages in Israel. Jerusalem: Hamadpis Liphshitz Press, 1949, s. 14.
  5. ↑ Fadi Eyadat: Kibbutz Be’eri residents ask: War, what war? It's 8 kilometers away. [w:] Haaretz [on-line]. 2008-04-17. [dostęp 2011-08-18]. (ang.).
  6. ↑ Canaan Lidor: Kibbutz Be’eri bloodbath reminds Israelis of fears and fortitude from 1948. timesofisrael.com, 2023-10-08. [dostęp 2024-01-17]. (ang.).
  7. ↑ Roni Green Shaulov, Yoav Zitun: Charred remains of mother, son recovered 11 days after Hamas massacre. [w:] News [on-line]. ynetnews.com, 2023-10-18. [dostęp 2024-01-17]. (ang.).
  8. ↑ Caanan Lidor: Testimonies from Be’eri massacre expose deep trauma predating Israel’s creation. timesofisrael.com, 2023-10-01. [dostęp 2024-01-17]. (ang.).
  9. ↑ Rezerwat Lasu Be’eri. [w:] The Society for the Protection of Nature in Israel [on-line]. [dostęp 2011-08-18]. (hebr.).
  10. ↑ Wypożyczalnia rowerów w Be’eri. [w:] La-medavesh [on-line]. [dostęp 2011-08-18]. (hebr.).
  11. ↑ Kibbutz Be’eri. [w:] Kibbutz Be’eri [on-line]. [dostęp 2011-08-18]. (hebr.).
  12. ↑ Be’eri Printers. [w:] Be’eri Printers [on-line]. [dostęp 2011-08-18]. (ang.).
  13. ↑ Jenna Mitelman: Michele Bachmann on her love for Israel, and considering herself Jewish. [w:] TC Jewfolk [on-line]. 2010-03-24. [dostęp 2011-08-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.