Sezon 1993 Mistrzostw Australian Touring Car Championship
Inauguracja

26 lutego

Zakończenie

8 sierpnia

Liczba wyścigów

18

Mistrzowie
Kierowcy

Glenn Seton

Poprzedni sezon • Następny sezon

Sezon 1993 w Australian Touring Car Championship był 34. sezonem Australijskich Mistrzostw Samochodów Turystycznych. Rozpoczął się on 28 lutego na torze Amaroo Park a zakończył 8 sierpnia wyścigami na torze Oran Park Raceway.

Był to pierwszy sezon rozgrywany według nowej formuły która później przyjęła nazwę V8 Supercars. Tytuł mistrzowski zdobył po raz pierwszy w karierze Glenn Seton, a jego kolega z zespołu, były mistrz świata Formuły 1 Alan Jones został wicemistrzem. W kategorii samochodów z silnikami o pojemności do 2 litrów mistrzem został Peter Doulman.

Sezon składał się z dziewięciu rund po dwa wyścigi. Wyjątkiem była pierwsza runda w której pierwszy wyścig odbył się osobno dla samochodów kategorii 5.0L (V8) oraz dla samochodów kategorii 2.0L.

Lista startowa

Zespół Samochód Nr Kierowcy
Gibson Motor Sport
(Winfield Racing)
Holden VP Commodore 1 Mark Skaife
2 Jim Richards
Lansvale Racing Team Holden VP Commodore 3 Trevor Ashby
Steve Reed
Bob Forbes Motorsport Holden VP Commodore 4 Mark Gibbs
7 Neil Crompton
Holden Dealer Team
(Advantage Racing)
Holden VP Commodore 05 Peter Brock
Caltex CXT Racing Toyota Corolla FX-GT AE90
Toyota Corolla Seca AE93
6 John Smith
Toyota Corolla Seca AE93 8 Colin Bond
Perkins Engineering
(Castrol Perkins Racing)
Holden VL Commodore SS Group A SV
Holden VP Commodore
11 Larry Perkins
Ampol Max 3 Racing Holden VP Commodore 12 Bob Jones
Bob Holden Motors Toyota Sprinter AE86 13 Bob Holden
Holden Racing Team Holden VP Commodore 15 Tomas Mezera
16 Wayne Gardner
Dick Johnson Racing Ford EB Falcon 17 Dick Johnson
18 John Bowe
LoGaMo Racing BMW M3 Evolution 20 John Blanchard
23 Paul Morris
24 Geoff Full
25 Tony Longhurst
Wayne Douglass Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 22 Mark Potter
Brett Youlden
John English Holden VL Commodore SS Group A SV 24 John English
Laurie Donaher Holden VL Commodore SS Group A SV 26 Laurie Donaher
Terry Finnigan Holden VN Commodore SS Group A
Holden VP Commodore
27 Terry Finnigan
Don Watson Holden VL Commodore SS Group A SV 26 Don Watson
Glenn Seton Racing
(Peter Jackson Racing)
Ford EB Falcon 30 Glenn Seton
35 Alan Jones
Mike Twigden Holden VL Commodore SS Group A SV 32 Mike Twigden
Pro-Duct Racing Holden VP Commodore 33 Bob Pearson
Schembri Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 36 Neil Schembri
Challenge Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 39 Chris Smerdon
Ian Love Holden VP Commodore 40 Ian Love
Glenn Mason Holden VL Commodore SS Group A SV 42 Glenn Mason
Stuart McColl Holden VL Commodore SS Group A SV 44 Stuart McColl
Daily Planet Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 47 John Trimbole
PACE Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 50 Kevin Heffernan
M3 Motorsport BMW M3 2.0 52 John Cotter
53 Peter Doulman
Brad Stratton Toyota Corolla AE82 72 Brad Stratton
Frank Binding Toyota Corolla AE82 75 Frank Binding
Barbagallo Motorsport Holden VP Commodore 77 Alf Barbagallo
Easton Motorsport Toyota Sprinter AE86 77 Gregg Easton
Cadillac Productions Toyota Sprinter AE86 79 Mike Conway
Motorsport Developments Toyota Sprinter AE86 88 Malcolm Rea
Ken Talbert
Phil Johnson Holden VL Commodore SS Group A SV 97 Phil Johnson

     startował w kategorii do 2.0L

Kalendarz

Runda Tor Data Zwycięzca
rundy kwalifikacji wyścigu kwal. wyścigu 1 (2.0L) wyścigu 1 (5.0L) wyścigu 2 Zespół
1 Amaroo Park 26-28 lutego John Bowe T. Mezera T. Mezera P. Doulman D. Johnson J. Bowe Dick Johnson Racing
2 Symmons Plains Raceway 12-14 marca Alan Jones G. Seton W. Gardner P. Doulman A. Jones A. Jones Glenn Seton Racing
3 Phillip Island Grand Prix Circuit 2-4 kwietnia Glenn Seton G. Seton D. Johnson P. Doulman G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
4 Lakeside International Raceway 16-18 kwietnia Alan Jones G. Seton A. Jones C. Bond D. Johnson A. Jones Glenn Seton Racing
5 Winton Motor Raceway 14–16 maja Glenn Seton G. Seton D. Johnson P. Doulman G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
6 Eastern Creek Raceway 4-6 czerwca Glenn Seton G. Seton J. Bowe C. Bond G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
7 Mallala Motor Sport Park 2-4 lipca Glenn Seton G. Seton M. Skaife J. Smith M. Skaife G. Seton Glenn Seton Racing
8 Barbagallo Raceway 9-11 lipca Jim Richards J. Richards M. Skaife J. Smith M. Skaife J. Richards Gibson Motor Sport
9 Oran Park Raceway 6-8 sierpnia Jim Richards J. Bowe P. Brock P. Doulman P. Brock J. Richards Gibson Motor Sport

Wyniki i klasyfikacja

Miejsce Kierowca AMA SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
1 Glenn Seton 20 7 34 17 34 33 30 1 15 191
2 Alan Jones 8 30 19 29 10 20 10 8 14 148
3 John Bowe 23 14 20 19 7 23 16 3 15 140
4 Jim Richards 12 10 2 0 16 1 4 29 25 99
5 Dick Johnson 11 15 19 26 11 0 3 6 2 93
6 Mark Skaife 21 10 0 0 4 12 28 12 NU 87
7 Tomas Mezera 8 22 11 NU NS 6 18 2 18 85
8 Peter Brock NU 6 5 12 15 4 8 10 22 82
9 Tony Longhurst 4 2 8 11 22 4 2 16 0 69
10 Peter Doulman 9 9 9 4 9 0 6 4 9 59
11 John Smith 6 6 6 6 6 0 9 9 NU 48
12 Larry Perkins NU 1 2 2 3 9 7 13 1 38
13 Neil Crompton 1 6 NU 1 2 0 0 18 9 37
14 Wayne Gardner 11 3 0 4 0 3 NU 6 6 33
15 Colin Bond NU 4 4 9 NU 9 0 6 NS 32
16 Paul Morris 2 1 6 6 3 12 1 NU 0 31
17 Brad Stratton 2 2 3 4 2 3 3 19
18 John Cotter 4 6 6 16
19 Mike Conway 3 3 3 4 2 15
20 Frank Binding 1 NU 3 4 8
Bob Holden 2 1 4 1 8
22 Trevor Ashby 6 0 6
23 Gregg Easton 2 2
Ian Love 2 2
25 Alf Barbagallo 1 1
John Blanchard 0 0 1 0 NU 0 0 NU 1
Ken Talbert 0 1 1
Miejsce Kierowca AMA SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
Klucz punktacji
Miejsce 12345678910
sesja kwalifikacyjna 3000000000
wyścig kwalifikacyjny Dash for Cash 321000
wyścig pierwszy (kategoria 2.0L) 9643210000
wyścig pierwszy (kategoria 5.0L) 9643210000
wyścig drugi (główny) 201614121086421

Pozycje startowe w pierwszym wyścigu ustalane były każdorazowo poprzez kwalifikacje, ale najlepsza szóstka rywalizowała dodatkowo między sobą w krótkim wyścigu nazywanym Dash for Cash, którego wyniki determinowały pierwsze sześć pozycji na starcie wyścigu.

W pierwszym wyścigu każdy z kierowców zdobywał punkty odpowiednie dla miejsca zajętego w swojej kategorii. W drugim wyścigu punkty przyznawano według klasyfikacji generalnej wyścigu.

Miejsce zajęte w danej rundzie określano poprzez zsumowanie wszystkich punktów zdobytych podczas danej rundy. W przypadku takiej samej liczby punktów u kierowców wyższe miejsce zajmował ten, który zajął wyższą pozycję w drugim wyścigu.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.