Artyleria forteczna – rodzaj artylerii wykorzystującej działa umieszczane w obiektach ufortyfikowanych. Dawniej w fortach, twierdzach, a od XX wieku w zakrytych stanowiskach ogniowych w pasie fortyfikacji stałych.
Działa artylerii fortecznej montowane na specjalnych łożach (cokołowych, ambrazurowych), w tradytorach, wieżach pancernych i kopułach służyły do zamykania ogniem luk pomiędzy fortyfikacjami, odpierania ataków na obiekty fortyfikacyjne, a baterie dział rozmieszczone na zakrytych stanowiskach ogniowych miały niszczyć oddziały nieprzyjaciela na podstawach wyjściowych do natarcia i zwalczać wrogą artylerię.
Bibliografia
- Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 23. ISBN 83-11-06229-3.
- Łukasz Chrzanowski: Artyleria Austro-Węgierska 1860-1890. Przemyśl: Wydawnictwo FORT, 2008.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.