Antônio Silva

Antônio Silva w ringu.
Pełne imię i nazwisko

Antônio Carlos Silva

Pseudonim

Pezão, BigFoot

Data i miejsce urodzenia

14 września 1979
Brasília

Obywatelstwo

Brazylia

Wzrost

193 cm

Masa ciała

120 kg

Styl walki

kick-boxing, brazylijskie jiu-jitsu, judo, shōtōkan

Debiut

2005

Kategoria wagowa

ciężka, superciężka

Klub

American Top Team, Team Nogueira

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

32

Zwycięstwa

19

Przez nokauty

15

Przez poddania

2

Przez decyzje

2

Porażki

12

Remisy

0

Nieodbyte

1

  1. Bilans walk aktualny na 07.11.2021.

Antônio Silva (ur. 14 września 1979 w Brasílii) − brazylijski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). W swojej karierze walczył dla wielu czołowych federacji m.in. Cage Warriors, Cage Rage Championships, Strikeforce czy Ultimate Fighting Championship. Mistrz organizacji Cage Rage (2005–2008) oraz EliteXC (2008) w wadze ciężkiej (do 120 kg).

Życiorys i życie prywatne

Przygodę ze sportami walki rozpoczął w wieku 4 lat od karate, a swój czarny pas otrzymał w wieku 12 lat. Po 14 latach treningu karate Silva przeszedł na brazylijskie jiu-jitsu i judo w wieku 17 lat.

Pod koniec 2020 roku Silva adoptował braci bliźniaków w swojej rodzinnej Brazylii.

Kariera MMA

Wczesna kariera

Zawodową karierę w MMA rozpoczął w 2005 roku w Wielkiej Brytanii. W tym samym roku zdobył mistrzostwa organizacji Cage Rage w wadze ciężkiej oraz mniej znaczącej Cage Warriors w wadze superciężkiej. W 2006 roku stoczył dwa wygrane pojedynki w Japonii, w organizacji Hero’s. W swojej ósmej walce doznał pierwszej porażki w karierze, gdy przegrał w grudniu 2006 roku w Vancouver przez techniczny nokaut z Amerykaninem Erikiem Pele.

W 2007 roku podpisał kontrakt z nowo powstałą amerykańską organizacją EliteXC. Po wygraniu trzech walk z rzędu dostał szansę walki o pierwsze mistrzostwo EliteXC w wadze ciężkiej przeciwko Justinowi Eilersowi. 26 lipca 2008 roku (gala EliteXC: Unfinished Business) pokonał Amerykanina przez techniczny nokaut w 2. rundzie, zdobywając tytuł. Przeprowadzone po walce testy antydopingowe wykryły w organizmie Silvy steryd anaboliczny boldenon. W konsekwencji California State Athletic Commission ukarała go grzywną oraz rocznym zawieszeniem. Mimo nieprzyznania się do winy i wniesienia apelacji kara została podtrzymana.

Nie mogąc walczyć w USA, Silva podpisał kontrakt z japońską organizacją World Victory Road i stoczył w 2009 roku dwie zwycięskie walki w Japonii.

Strikeforce

W listopadzie 2009 roku zadebiutował w amerykańskiej organizacji Strikeforce, gdy przegrał przez jednogłośną decyzję z rodakiem Fabricio Werdumem. W 2010 roku stoczył dwie walki, obie wygrane − przeciwko Andrejowi Arłouskiemu i Mike’owi Kyle’owi.

W styczniu 2011 roku ogłoszono, że Silva wystąpi w 8-osobowym turnieju Strikeforce w wadze ciężkiej. W rozegranym 12 lutego ćwierćfinale zmierzył się z byłym mistrzem PRIDE FC, Fiodorem Jemieljanienko. Pokonał go przez techniczny nokaut, gdy w przerwie między drugą a trzecią rundą lekarz orzekł o niezdolności Rosjanina do dalszej walki z powodu opuchlizny oka. Po pierwszej wyrównanej rundzie, w drugiej Brazylijczyk zdołał osiągnąć całkowitą dominację w parterze, dosiadając rywala oraz próbując zakończyć starcie ciosami pięściami, a także duszeniami i dźwignią na kolano. W rozegranym 10 września półfinale Silva starł się z Danielem Cormierem. Amerykański eks-zapaśnik wyeliminował Brazylijczyka z turnieju, nokautując go w 1. rundzie.

UFC

W styczniu 2012 roku Silva podpisał kontrakt z największą światową organizacją MMA, Ultimate Fighting Championship. W swoim debiucie przegrał z byłym mistrzem UFC Cainem Velasquezem przez TKO w 1. rundzie. 5 października (UFC on FX 5) wygrał swoją pierwszą walkę w UFC, pokonując przez TKO w 1. rundzie Travisa Browna.

Po zwycięstwie nad Holendrem Alistairem Overeemem, którego 2 lutego 2013 na UFC 156 znokautował w 3. rundzie, otrzymał szansę walki o mistrzostwo UFC wagi ciężkiej z ówczesnym mistrzem Cainem Velasquezem (23 maja 2013), jednak nie wykorzystał danej mu szansy i szybko uległ przez TKO w 1. rundzie.

W latach 2013–2016, na sześć stoczonych pojedynków zdołał wygrać zaledwie jeden (Soą Paleleiem) oraz zanotował remis z Markiem Huntem po którym został zawieszony za podwyższony testosteron na dziewięć miesięcy. Przegrywał przez ciężkie nokauty z czołówką wagi ciężkiej Andrejem Arłouskim, Frankiem Mirem, w rewanżu z Huntem oraz Stefanem Struve.

Kariera po zwolnieniu z UFC

Po zwolnieniu z UFC, walczył z Ivanem Shtyrkovem w Rosji 18 listopada 2016 roku. Przegrał walkę jednogłośną decyzją.

Następnie zmierzył się z Witalijem Minakowem na Fight Nights Global 68 w dniu 2 czerwca 2017 r. Przegrał walkę przez nokaut w drugiej rundzie.

28 lipca 2020 ogłoszono, że Silva podpisał kontrakt z Taura MMA. Oczekiwano, że zadebiutuje przeciwko Brettowi Martinowi na Taura MMA 11 30 października 2020 r., jednak walka została odwołana w tygodniu przed nią.

Następnie podpisał kontrakt z Arena Fighting Championship i oczekiwano, że zmierzy się z Chrisem Barnettem na AFC 2 12 grudnia 2020 r., ale całe wydarzenie zostało przełożone z powodu wielu przypadków COVID-19.

Powrócił do MMA 13 czerwca 2021 roku mierząc się przeciwko Quentinowi Domingosowi na Megdan Fighting 9. Przegrał walkę przez TKO w drugiej rundzie.

Następnie miał zawalczyć na Gamebred FC 2 przeciwko Alexowi Nicholsonowi 11 września 2021 roku, ale jego dotychczasowy kontrakt z Eagle Fighting Championship uniemożliwił mu rywalizację w tym wydarzeniu i został zastąpiony przez Jonathana Iveya.

Kariera w kickboxingu

W sierpniu 2017 podpisał kontrakt z Glory Kickboxing. Zadebiutował przeciwko Rico Verhoevenowi na Glory 46 w dniu 14 października 2017 w Guangzhou w Chinach. Po tym, jak został zdominowany przez prawdopodobnie nr 1 w kickboxingu wagi ciężkiej tamtych czasów, został znokautowany uderzeniem głową w drugiej rundzie. Sędzia przerwał walkę niecałą minutę później, oficjalnie ogłaszając wygraną przez TKO dla Verhoevena.

Silva wyzwał do walki Grega Tony’ego o tytuł World Kickboxing Network w wadze super ciężkiej podczas ostatniego dnia WKN World Cup 2019 w dniu 30 listopada 2019 r. w Auckland w Nowej Zelandii. Walka została odwołana z powodu wycofania Silvy, który nie został oczyszczony medycznie po porażce przez nokaut w swojej poprzedniej walce.

Boks na gołe pięści

16 sierpnia 2019 r. ogłoszono, że podpisał kontrakt z Mistrzostwami Walki Bare Knuckle. Następnie, 28 sierpnia 2019 r., ogłoszono, że zadebiutuje jako gwiazda BKFC 8 w starciu z innym weteranem UFC Gabrielem Gonzagą 19 października 2019 r. Przegrał walkę przez nokaut w drugiej rundzie.

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki

  • 2005: Mistrz Świata Cage Rage w wadze ciężkiej
  • 2005−2006: Mistrz Cage Warriors w wadze superciężkiej
  • 2008: Mistrz EliteXC w wadze ciężkiej
  • 2011: Strikeforce Heavyweight Grand Prix – półfinalista turnieju wagi ciężkiej

Problemy zdrowotne

Silva cierpi na akromegalię, przejawiającą się nienaturalną wielkością kończyn i części twarzy. W 2007 roku przeszedł w USA udaną operację usunięcia guza przysadki mózgowej, który powodował nadmierną produkcję hormonu wzrostu.

Przypisy

  1. Sherdog.com, After Split With Taura MMA, Antonio Silva Signs to Fight Chris Barnett on Dec. 12 in France [online], Sherdog [dostęp 2021-11-07].
  2. Silva, Dewees Test Positive. sherdog.com, 21 sierpnia 2008. [dostęp 2011-01-03]. (ang.).
  3. Antonio Silva May Sign With Sengoku, Flout Suspension and Fight January 4. bloodyelbow.com, 12 listopada 2008. [dostęp 2011-01-03]. (ang.).
  4. Emelianenko-Silva, HW Tourney Slated for Feb. 12. sherdog.com, 4 stycznia 2011. [dostęp 2011-01-04]. (ang.).
  5. Brian Knapp: ‘Bigfoot’ Batters Fedor, Forces Stoppage. sherdog.com, 13 lutego 2011. [dostęp 2011-02-14]. (ang.).
  6. Brian Knapp: Barnett, Cormier Bound for Final. sherdog.com, 10 września 2011. [dostęp 2011-09-11]. (ang.).
  7. UFC 146: Dos Santos vs Mir – wyniki. mmarocks.pl, 26 maja 2012. [dostęp 2012-05-27]. (pol.).
  8. Tristen Critchfield: Antonio Silva Hands Travis Browne First Defeat at UFC on FX 5. sherdog.com, 5 października 2012. [dostęp 2012-10-05]. (ang.).
  9. Matt Erickson: Velasquez-Silva 2, dos Santos-Overeem booked for UFC 160 in May. mmajunkie.com, 13.02.2015. (ang.).
  10. John Morgan: Antonio 'Bigfoot' Silva fails post-fight drug test, stripped of $50,000 bonus. mmajunkie.com, 17.12.2015. (ang.).
  11. Guilherme Cruz, ‘Bigfoot’ Silva vs. Brett Martin, two other fights off of Friday’s Taura MMA 11 [online], MMA Fighting, 29 października 2020 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  12. Damon Martin, Artem Lobov’s return to MMA delayed after Arena Fight 2 canceled due to numerous positive COVID-19 tests [online], MMA Fighting, 8 grudnia 2020 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  13. MMA Fighting Newswire, Video: Antonio Silva protests TKO stoppage loss in MMA return [online], MMA Fighting, 14 czerwca 2021 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  14. Guilherme Cruz, ‘Bigfoot’ Silva out of Gamebred FC main event, booked to face Olympian at EFC [online], MMA Fighting, 1 września 2021 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  15. GLORY Announces Landmark Event in Mainland China on Oct. 14 [online], Glory Kickboxing [dostęp 2021-11-07].
  16. Guilherme Cruz, Rico Verhoeven, ‘Bigfoot' Silva collide in non-title bout at Glory 46 [online], MMA Fighting, 18 sierpnia 2017 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  17. Kickboxing – WKN. Kickboxing : Greg Tony s’attaque à "Bigfoot", la star de l’UFC [online], estrepublicain.fr [dostęp 2021-11-07] (fr.).
  18. Mark Hunt's epic battle remembered as Antonio 'Bigfoot' Silva announced to fight in Auckland [online], Stuff, 20 czerwca 2019 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  19. MMA: Antonio 'Bigfoot' Silva withdrawn for scheduled fight at Kickboxing and MMA World Cup in New Zealand [online], NZ Herald [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  20. Jesse Holland, Bigfoot Silva latest UFC veteran to become bare-knuckle boxer [online], MMAmania.com, 16 sierpnia 2019 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  21. Former UFC title challengers Antonio Silva, Gabriel Gonzaga to headline BKFC 8 [online], MMA Junkie, 28 sierpnia 2019 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  22. ANTONIO SILVA EXCLUSIVE INTERVIEW. mmasportsmag.com. [dostęp 2011-01-04]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.