Anomalia prawdziwa ν, θ lub ϑ – kąt zawarty pomiędzy kierunkiem od ogniska orbity do perycentrum a kierunkiem od ogniska do ciała na orbicie.

Związek pomiędzy anomalią prawdziwą a promieniem wodzącym ciała opisuje (we współrzędnych biegunowych) zależność:

${\displaystyle r={\frac {p}{1+e\cdot \cos \nu }},}$

gdzie:

${\displaystyle p=a\cdot {(1-e^{2})},}$

${\displaystyle a}$ – półoś wielka orbity,

${\displaystyle e}$ – mimośród.

Zobacz też

• anomalia
• anomalia mimośrodowa
• anomalia średnia