Odczynnik Melzera – roztwór jodu i jodku potasu.

Skład
Jest to roztwór jodu I
2 (1–1,25%) i jodku potasu KI (2,5–2,9%) w mieszaninie 1:1 (masowo) wody i wodzianu chloralu. Został opisany w 1924 r. przez czeskiego mykologa Václava Melzera (1878–1968). Melzer oryginalnie stosował roztwór zawierający 1,25% jodu i 3,75% KI, natomiast w 1945 r. M. Langeron zaproponował zmniejszenie stężenia KI do 2,5% i taki skład roztworu jest stosowany zwykle obecnie (pod nazwą „modyfikacja Langerona”).
Zastosowanie
Używany jest do badania amyloidalności i dekstrynoidalności zarodników grzybów i innych elementów ich budowy. Badanie to ma duże znaczenie przy identyfikacji i klasyfikacji grzybów, a czasami jest decydujące. Możliwe są 3 wyniki:
  • brak zmiany koloru w obecności odczynnika Melzera – nieamyloidalność (IKI-)
  • niebieskawa lub szarawa reakcja w odczynniku Melzera – amyloidalność (IKI+)
  • czerwonobrązowa reakcja w odczynniku Melzera – dekstrynoidalność.

Odczynnik Melzera ma kolor żółty i taki jest kolor zarodników w przypadku negatywnego wyniku próby. Właściwości te są najczęściej wykorzystywane przy oznaczaniu grzybów o białych zarodnikach. Odczynnik Melzera oprócz badania amyloidalności i dekstrynalności spełnia także inną rolę; uwydatnia ornamentację ściany zarodników, której czasami bez tego nie można zaobserwować.

Najkorzystniejsze jest badanie odczynnikiem Melzera świeżych zarodników. Można to robić dając kroplę odczynnika na zarodniki np. na szkiełku przedmiotowym. Zarodniki należy w płynie zatopić.

Przypisy

  1. 1 2 3 Ewald Gerhardt, Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik, Warszawa 2006, s. 690, ISBN 83-7404-513-2.
  2. 1 2 3 4 Lawrence M. Leonard, Melzer’s, Lugol’s or Iodine for Identification of White-spored Agaricales?, „McIlvainea”, 16 (1), 2006, s. 43–51 [dostęp 2019-12-30] (ang.).
  3. ↑ H.O. Baral, Lugol’s solution/IKI versus Melzer’s reagent: Hemiamyloidity, a universal feature of the ascus wall, „Mycotaxon”, 29, 1987, s. 399–450 [dostęp 2019-12-30] (ang.).
  4. ↑ Jest to typowy skład płynu Lugola, w którym zamiast wody jako rozpuszczalnik użyty jest układ woda–wodzian chloralu.
  5. 1 2 Glossary of mycological terms [online] [dostęp 2023-10-21].
  6. ↑ Alina Skirgiełło, Mleczaj (''Lactarius''). Grzyby (''Mycota''), tom 25. Podstawczaki (''Basidiomycetes''), gołąbkowce (''Russulales''), gołąbkowate (''Russulaceae''), mleczaj (''Lactarius''), Kraków: PWN, 1998, s. 20, ISBN 83-85444-65-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.