Czworogratka dwupasek
Amphigerontia bifasciata
(Latreille, 1799)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

psotniki

Rodzina

psotnikowate

Podrodzina

Amphigerontiinae

Plemię

Amphigerontiini

Rodzaj

czworogratka

Gatunek

Amphigerontia bifasciata

Synonimy
  • Psocus bifasciatus Latreille, 1799
  • Psocus additus Banks, 1918
  • Psocus confraternus Banks, 1905
  • Psocus moderatus Banks, 1907
  • Amphigerontia pearmani Roesler, 1943
  • Psocus semistriatus Walsh, 1862
  • Psocus subfasciatus Zetterstedt, 1840
  • Amphigerontia subnebulosa Kolbe, 1880

Czworogratka dwupasek, czworogratka sadówka (Amphigerontia bifasciata) – gatunek owada z rzędu psotników i rodziny psotnikowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisał jako pierwszy Pierre André Latreille w 1799 roku pod nazwą Psocus bifasciatus. W 1880 roku Hermann Julius Kolbe wyznaczył go gatunkiem typowym nowego rodzaju Amphigerontia. Jeszcze do lat 40. XX wieku gatunek ten często mylony był w literaturze z czworogratką nadrzewkiem (Amphigerontia contaminata).

Morfologia

Owad ten osiąga od 4,5 do 4,8 mm długości przedniego skrzydła. Podstawowa barwa ciała może być od jasnoszarej po czarnobrunatną. Brunatne, lekko u wierzchołków rozjaśnione czułki u samca osiągają niemal długość przedniego skrzydła, zaś u samicy są nieco krótsze. Oczy złożone mają barwę czarną. Tułów jest od spodu ciemniejszy niż z wierzchu i jasno obwiedziony. Tergity tułowia są matowe. U obu płci przednie skrzydła są przezroczyste z nielicznymi plamkami i przepaskami oraz zgrubiałymi pterostygmami. Barwa odwłoka ma żółtawy odcień, a plamki na nim nie formują pierścieni. Genitalia samca cechują się symetrycznym hypandrium podzielonym u wierzchołka na trzy płaty, z których środkowy jest zaostrzony. Paramery są wąskie, wydłużone, rozszerzone u szczytu, nieprzyrośnięte do prącia. Samica ma T-kształtny znak na płytce sugenitalnej i dwupłatowe walwy zewnętrzne.

Ekologia i występowanie

Biotopem tego owada są lasy, sady, ogrody, parki oraz inne zadrzewienia i zarośla. Żeruje na porostach i grzybach strzępkowych. Bytuje głównie na konarach i gałęziach drzew i krzewów iglastych i liściastych, w tym brzóz, buków, cisów, dębów, jarzębów, kolcolistów, leszczyn, modrzewi, sosen, wierzb i wiśni ptasiej, żarnowców. Znajdywany był także na trawach z rodzaju piaskownica. W zależności od warunków klimatycznych aktywność tego gatunku zaczyna się w maju, czerwcu lub lipcu, a kończy w październiku lub listopadzie.

Gatunek współcześnie holarktyczny. W Palearktyce znany jest z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburgu, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Chorwacji, Serbii, Ukrainy, Rosji i Mongolii. Z Nearktyki podawany jest z Kanady i Stanów Zjednoczonych. W Polsce należy do gatunków pospolitych i licznych.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Amphigerontia spp. – Czworogratki. [w:] Insektarium.net [on-line]. [dostęp 2021-01-28].
  2. 1 2 3 Amphigerontia bifasciata (Latreille, 1799). [w:] Psocodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2021-01-28].
  3. 1 2 3 Julitta Martini: Klucze Do Oznaczania Owadów Polski: cz. XIV Gryzki - Psocoptera. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975.
  4. 1 2 Amphigerontia bifasciata (Latreille, 1799). [w:] National Barkfly Recording Scheme (Britain and Ireland) [on-line]. Biological Records Centre. [dostęp 2021-01-28].
  5. Amphigerontia bifasciata (Latreille, 1799). [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2021-01-28].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.