Alojzy Czarnecki
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1893
Modrzewie, powiat Chodzież

Data i miejsce śmierci

23 grudnia 1980
Toruń

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

fotografia

Odznaczenia

Alojzy Czarnecki (ur. 8 stycznia 1893 w Modrzewiach, powiat Chodzież, zm. 23 grudnia 1980 w Toruniu), polski fotograf i fotografik.

Życiorys

Był synem organisty i fotografa Władysława oraz Teodozji z Eisermanów. Przygotowanie do rzemiosła fotograficznego zdobywał pod kierunkiem ojca oraz na kursach w Berlinie. Od 1925 prowadził własny zakład fotograficzny w Więcborku, w 1936, mając na utrzymaniu powiększającą się rodzinę, zdecydował się przenieść do Torunia. Z miastem tym pozostał związany do końca życia. Pierwszy zakład otworzył w domu na rogu ulic Szewskiej i Chełmińskiej w okolicy Rynku Staromiejskiego. W sezonie letnim pracował jako fotograf także poza Toruniem, m.in. fotografując kuracjuszy w Ciechocinku; w kwietniu 1937 jego klientami byli Juliana i Bernhard, będący w podróży poślubnej przyszła królowa Holandii i jej małżonek.

W czasie wojny był przez pewien czas więziony przez Niemców w Sztutthofie. Powrócił do Torunia w styczniu 1942, ponownie otwierając zakład fotograficzny, ale już w nowym miejscu – w Kamienicy Pod Gwiazdą. Po wojnie zakład prowadził przy ulicy Chełmińskiej 4 (ulicę przemianowano niebawem na Dzierżyńskiego). W maju 1945 jako pierwszy fotograf po wojnie zdał egzamin mistrzowski w Izbie Rzemieślniczej w Bydgoszczy. Później był w tejże Izbie wiceprzewodniczącym komisji egzaminacyjnej na stopień czeladnika i przewodniczącym komisji mistrzowskiej. W latach 1950–1952 kierował toruńska Izbą Rzemieślniczą.

W okresie powojennym stał się uznanym dokumentalistą odradzającego się życia Torunia. Fotografował ważne wydarzenia, np. inaugurację pierwszego roku akademickiego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, tworzył portrety ludzi. Kronikę dziesięciolecia, składającą się z niemal 8 tysięcy negatywów i 100 odbitek, przekazał w 1956 do Archiwum Państwowego. Zainspirowany przez Jana Bułhaka fotografował również przyrodę i architekturę dawnego Torunia. W 1951 prezentował w Bibliotece Głównej uniwersytetu cykl zdjęć gotyckich stalli pofranciszkańskich kościoła Najświętszej Maryi Panny; wystawa ta wchodziła w skład pokazu poświęconego Kopernikowi i jego czasom.

Zasłynął jako portrecista, mając w dorobku fotografie uczonych Ludwika Kolankowskiego i Kazimierza Hartleba, malarza Tymona Niesiołowskiego, kompozytora Feliksa Nowowiejskiego i wielu innych osobistości. Fotografie portretowe stanowiły lwią część jego pierwszej wystawy indywidualnej, którą prezentował w 1947 w toruńskim Domu Plastyków. Łącznie miał za życia siedem takich wystaw, z czego ostatnia, w 80-lecie urodzin w 1973, miała charakter retrospektywny; uczestniczył także w licznych wystawach zbiorowych, tak w kraju, jak i Europie, Ameryce czy Azji.

W latach 1950–1952 prowadził zajęcia z fotografiki dla studentów Wydziału Sztuk Pięknych i Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Był miłośnikiem muzyki, przyrody, astronomii. W 1946 wspólnie z Zygfrydem Gardzielewskim (późniejszym zięciem) założył toruński oddział Polskiego Towarzystwa Fotograficznego i przez 16 lat mu prezesował. Działał w Klubie Miłośników Fotografii przy Polskim Towarzystwie Krajoznawczym. Od 1951 należał do Związku Polskich Artystów Fotografików.

W 1963 został uhonorowany dyplomem Rady Federacji Stowarzyszeń Fotograficznych w Polsce. W 1965 tytuł Artiste FIAP przyznała mu Międzynarodowa Federacja Sztuki Fotograficznej w Bernie. Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1958), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975), Medalem 30-lecia Polski Ludowej (1974).

Z małżeństwa z Jadwigą Ryterską miał czworo dzieci – córki Janinę, Barbarę i Stefanię oraz syna Władysława. Córka Janina (ur. 1926 w Więcborku), żona Zygfryda Gardzielewskiego, została również fotografikiem.

Zmarł w grudniu 1980 i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Toruniu.

Bibliografia

  • Bogusław Mansfeld, Alojzy Czarnecki (1893-1980), fotograf i fotografik, w: Toruńscy twórcy nauki i kultury (1945-1985), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Poznań 1989
  • Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-1994. Materiały do biografii (pod redakcją Sławomira Kalembki), Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1995 (tu miejsce urodzenia Morzewo, województwo poznańskie)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.