Aleksander Słonimski (ros. Александр Леонидович Слонимский; ur. 11 maja?/23 maja 1881 w Petersburgu, zm. 14 października 1964 w Moskwie) – rosyjski literaturoznawca i pisarz.

Był synem prawnika Leonida Ludwika Słonimskiego, bratem pisarza Michaiła i muzykologa amerykańskiego Nicolasa Słonimskiego, stryjecznym bratem Antoniego Słonimskiego. Był cenionym znawcą twórczości Puszkina.

Po ukończeniu III gimnazjum w Petersburgu studiował na wydziale historyczno-filozoficznym Uniwersytetu Petersburskiego, po ukończeniu studiów został nauczycielem Gimnazjum Jekatierińskiego. Pierwsze prace naukowe Aleksandra Słonimskiego ukazały się w roku 1903. Publikował też (pod pseudonimem lub bezimiennie) recenzje w dziennikach petersburskich. W 1904 roku opublikował w „Istoriczeskom Wiestnikie” pracę o poglądach politycznych Puszkina, w której dowodził, że poeta do końca życia pozostawał wierny ideałom dekabrystów.

Po rewolucji październikowej został członkiem kolegium redakcyjnego czasopisma „Byłoje”. W 1919 roku wyjechał do Czernihowa, gdzie wykładał w Instytucie Pedagogicznym. W 1921 powrócił do Piotrogrodu. Do 1929 wykładał w Instytucie Pedagogicznym im. N. Krupskiej. Nadal publikował prace poświęcone twórczości Puszkina.

Przeżył blokadę Leningradu, w ciężkim stanie został ewakuowany do Moskwy, gdzie pozostał na stałe. Wskutek bombardowania uległy zniszczeniu zbiory dokumentów związanych z twórczością Puszkina.

Uzyskał stopień doktora nauk 26 lutego 1948, ale nominacja została zakwestionowana przez moskiewską komisję ekspertów, co przeszkodziło publikacji pracy doktorskiej.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.