61 Armia (ros. 61-я армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej.

Formowanie i walki

61 Armia wchodziła w skład Frontu Briańskiego, a dowodził nią gen. lejtn. Markian Popow. Następnie dowodzona była przez gen. płk Pawła Biełowa i wchodziła w skład 1 Frontu Białoruskiego. Funkcję szefa sztabu pełnił gen. lejtn. Aleksandr Pulko-Dmitriew. W styczniu 1945 roku, w ramach operacji wiślańsko-odrzańskiej 61 Armia działająca z przyczółka warecko-magnuszewskiego oraz 47 Armia nacierająca od strony Modlina, uderzyły w kierunku Błonia oskrzydlając Warszawę z północnego i południowego zachodu, tworząc tzw. kocioł warszawski. Znalazła się w nim niemiecka 9 Armia. Rejon Szczecina 61 Armia osiągnęła 4 marca 1945 roku. Wraz z 2 Armią Pancerną Gwardii uczestniczyła w bitwie o Stargard Szczeciński. W walkach o miasto armia niemiecka straciła około 4 tys. żołnierzy.

Dowództwo armii

Dowódcy:

• gen. lejtn. Markian Popow
• gen. płk Paweł Biełow

Członek Rady Wojennej:

• gen. mjr Dmitrij Dubrowskij

Szef sztabu:

• gen. por. Aleksandr Pulko-Dmitriew.

Struktura organizacyjna

w 1945 roku:

• 9 Gwardyjski Korpus Strzelecki – gen. lejt. Grigorij Chaljuzin
• 80 Korpus Armijny – gen. mjr Wiktor Wierżbickij
• 89 Korpus Armijny – gen. mjr Michaił Sijazow

Przypisy

Bibliografia

• Bolesław Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa: 1971.
• Michał Kazakow: Nad mapą minionych bitew. Warszawa: 1967.
• Tadeusz Sawicki: Wyrok na miasto. Berlin i Moskwa wobec Powstania Warszawskiego. Warszawa: 2014.
• Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
• Mała Encyklopedia Wojskowa MON 1967,
• Greczko A. A., Siły zbrojne państwa radzieckiego, Warszawa 1975.