4,4′-Diaminodifenylometan

4,4′-Diaminodifenylometan
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	4-{[4-(dimetyloamino)fenylo]metylo}-N,N-dimetyloanilina
	Inne nazwy i oznaczenia
	4,4′-metylenodianilina, p,p′-metylenodianilina, p,p′-diaminodefenylometan, bis(p-aminofenylo)metan, bis(4-aminofenylo)metan, MDA (z ang. methylenedianiline), DADPM (z ang. diaminodiphenylmethane), DAPM, DDM
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C13H14N2
Inne wzory	H; 2N−C; 6H; 4−CH; 2−C; 6H; 4−NH; 2
Masa molowa	254,37 g/mol
Wygląd	kryształy lub proszek o barwie od białej do żółtawej i zapachu aminowym
	Identyfikacja
Numer CAS	101-77-9
PubChem	7577
SMILES
	C1=CC(=CC=C1CC2=CC=C(C=C2)N)N
InChI
	InChI=1S/C13H14N2/c14-12-5-1-10(2-6-12)9-11-3-7-13(15)8-4-11/h1-8H,9,14-15H2
	InChIKey
	YBRVSVVVWCFQMG-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	1,1 g/cm³ (20 °C); ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	1,25 g/l (20 °C); ok. 9,8 g/l (100 °C)
	w innych rozpuszczalnikach
	dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze dietylowym i benzenie
Temperatura topnienia	90 °C; 92 °C
Temperatura wrzenia	379 °C; 398 °C; 220–230 °C (4 hPa); 249–253 °C (20 hPa)
Temperatura rozkładu	powyżej 270 °C
logP	1,59
Kwasowość (pKa)	4,96 (20 °C)
Niebezpieczeństwa
	Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich [dostęp 2018-07-25]
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI
Zwroty H	H317, H341, H350, H370, H373, H411
Zwroty P	P201, P260, P273, P280, P307+P311
	NFPA 704
Na podstawie; podanego źródła	1 2 0
Temperatura zapłonu	220 °C (zamknięty tygiel)
Temperatura samozapłonu	515 °C (977–983 hPa)
Granice wybuchowości	dolna: 15 g/m³
Numer RTECS	BY5425000
Dawka śmiertelna	LD50 517 mg/kg (szczur, doustnie)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

4,4′-Diaminodifenylometan – organiczny związek chemiczny z grupy pierwszorzędowych diamin aromatycznych.

MDA jest używany jako półprodukt do produkcji metylenodifenylodiizocyjanianu (MDI), jako utwardzacz do żywic epoksydowych oraz jako półprodukt do produkcji polimerów i polikondensatów (np. nylon).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 4,4′-Diaminodiphenylmethane, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 26450 [dostęp 2018-07-25] (niem. • ang.).
1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-146, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
1 2 3 4 4,4′-Diaminodifenylometan (nr 32950) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-07-15]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
↑ 4,4′-Diaminodifenylometan, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2018-07-25] (ang.).
↑ Summary Risk Assessment Report [online], UNEP [dostęp 2016-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-17] (ang.).
↑ Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, wyd. 4, t. 19, Pigments to Powders, Handling, s. 831 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[GESTIS-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 4,4′-Diaminodiphenylmethane, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 26450 [dostęp 2018-07-25] (niem. • ang.).

[CRC-2] 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-146, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).

[SA-3] 1 2 3 4 4,4′-Diaminodifenylometan (nr 32950) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-07-15]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)

[CLI-4] 4,4′-Diaminodifenylometan, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2018-07-25] (ang.).

[p1-5] Summary Risk Assessment Report [online], UNEP [dostęp 2016-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-17] (ang.).

[p2-6] Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology, wyd. 4, t. 19, Pigments to Powders, Handling, s. 831 .