Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
24 czerwca 1852 |
| Numer kolejny |
18 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,2961 au |
| Mimośród |
0,2184 |
| Peryhelium |
1,7945 au |
| Aphelium |
2,7977 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 175 dni 2 godziny |
| Średnia prędkość |
19,42 km/s |
| Inklinacja |
10,13° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
150×125 km |
| Masa |
2,9×1018 kg |
| Średnia gęstość |
2,0? g/cm3 |
| Okres obrotu |
(11 h 34 min 23 s) h |
| Albedo |
0,22 |
| Jasność absolutna |
6,51m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
~177 K |
| Satelity naturalne |
brak danych |
(18) Melpomene – jedna z większych planetoid z pasa głównego.
Odkrycie
Planetoida została odkryta przez Johna Russella Hinda 24 czerwca 1852 w Londynie. Nazwana została imieniem Melpomene, która była muzą tragedii w mitologii greckiej.
Orbita
Orbita (18) Melpomene jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 10,12°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lata i 175 dni krążąc w średniej odległości 2,30 au od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 19,42 km/s.
Właściwości fizyczne
(18) Melpomene ma rozmiary ok. 150×125 km. Jej albedo wynosi 0,22, a jasność absolutna to 6,51m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 177 K. Planetoida ta zalicza się do typu S. Na jej powierzchni występują krzemiany i komponenty metaliczne. Rotuje w czasie 11 godzin i 34 minut.
Na podstawie obserwacji przeprowadzonych za pomocą teleskopu Hubble’a stwierdzono, że Melpomene ma lekko wydłużony kształt. Nie stwierdzono też istnienia żadnego jej satelity.
Zobacz też
Bibliografia
- (18) Melpomene w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (18) Melpomene w bazie Minor Planet Center (ang.)
Linki zewnętrzne
- Diagram orbity (18) Melpomene w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)